ทุกทุกวัน ฉันคอยจ้อง มองข้างบ้าน
เห็นไม้ดอก ออกบาน สะพรั่งสี
แก้ว,ชวนชม เฟื้องฟ้า บานบุรี
หางกระรอก ดอกจำปี คลี่ขจาย
จากเช้าตรู่ ดูไม้สวย ช่วยแต่งแต้ม
ตะวันแย้ม แจ่มฟ้า คราจะสาย
ฉันยังนิ่ง เพลิดเพลินใจ ไม่รู้คลาย
ด้วยหลากหลาย ธรรมชาติ พิลาสใจ
พลันสายตา มาสะดุด หยุดอยู่ที่
บ้านหลังที่ ใกล้กัน ฉันอาศัย
ลูกหลายคนทิ้งแม่สู่กรุงไกล
แต่ละคน จากไป นานนับปี
ภาพที่เห็น ยายชแร (ชรา) ผู้แก่เฒ่า
นั่งกอดเข่า เจ่าจุก ทุกวันที่
คงคิดถึง ลูกจำห่าง ร้างแรมปี
รอวันนี้ หรือวันไหน ได้ชื่นชม
สะท้อนภาพ ยายแก่ แกซึมเศร้า
ย้อนมาดู ตัวเรา คราวสุขสม
กลับคืนไป ให้แม่ชื่น รื่นภิรมย์
กลับไปก้ม ขอพรแม่ วันสงกรานต์
..บ้างนะครับ
...............................
ค้นหาทุกอย่างในเว็บครูบ้านนอก :
