ฉันได้อ่านเรื่อง หงส์ป่า ซึ่งเป็นเรื่องเล่าของเหตุการณ์ของผู้คนในแผ่นดินจีน ในช่วง 100 ปี ที่ผ่านมา เป็นเรืองราวของชีวิตสามชั่วคน ตั้งแต่ยาย แม่ และลูก ในช่วงการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองของเมืองจีนจากระบบกษัตริย์ มาสู่คอมมูนนิสต์ ฉันจำเรื่องราวที่มีความหนาถึงเกือบ 900 หน้า ไม่หวาดไม่ไหว มีเหตุการณ์ของชีวิตผู้คนมากมาย ซึ่งนับล้วนเป็นโศกนาฏกรรม ที่เกิดขึ้นกับคนเกือบ 900 ล้านคน มีคนที่ต้องเจ็บปวด ทุกข์ทรมาน ยิ่งกว่าตกนรก มีคนจำนวนมากที่ถูกฆ่าตาย และอีกจำนวนมากที่ เลือกตายเอง เพราะทนความทุกข์ทรมานไม่ไหว
ฉันรู้สึกสลดหดหู่กับเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับดินแดนของบรรพบุรุษของฉัน คืออากงทั้งสองคน (ปู่และตา) ฉันรู้ซึ้งเลยว่าทำไม พวกเขาถึงต้องอพยพมาอยู่เมืองไทย เพราะเมืองจีนในรอบร้อยปีที่ผ่านมา ประชาชนเกือบทั้งประเทศเหมือนฝันร้าย ทึ่ต้องอยู่กันเหมือนนักโทษ ท่ามกลางสงคราม ความอดอยาก ความไม่เป็นธรรม ความกลัว ภัยจากธรรมชาติ ความยากจน โรคภัยไข้เจ็บ และอันตราย ตลอดจนสภาวะบีบคั้นร้อยแปดพันประการ
มันทำให้ฉันรู้สึกว่าตัวเองโชคดีมากเลย ที่เกิดมาบนผืนแผ่นดินไทย และมีพระมหากษัตริย์ที่แสนประเสิรฐ เป็นร่มโพธิ์ร่มไทร ความทุกข์ยากของคนไทย รวมทั้งตัวฉันเอง เทียบไม่ได้แม้หนึ่งในพัน ที่คนจีนแผ่นดินใหญ่ได้รับ ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมเพื่อนฉันที่เป็นคนจีนไต้หวัน ที่ฉันรู้จักตอนที่ไปเรียนที่อเมริกา ถึงบอกว่าคนจีนไต้หวัน เกลียด จีนแดง เพราะความกลัวนั่นเอง จีนแดง เหมือนนรกบนดินดีๆ นั่นเอง
เหมา เจอ ตุ๋ง ที่คนจีนนับถือ (หรือกลัว) เป็นทั้งเทพเจ้าและซาตาน ในขณะเดียวกัน มีคนนับหลายๆ ล้านคน ที่ต้องสังเวยชีวิต ให้กับการเปลี่ยนแปลง และการหวงแหนอำนาจทางการเมือง
ฉันอยากให้คนไทย ได้อ่าน ได้รู้ เหมือนที่ฉันได้อ่าน จะได้รู้ซึ้งถึงคุณค่าของแผ่นดินไทย และรู้ซึ้งถึงนักการเมืองไม่ว่าที่ไหนในโลก ล้วนแต่หวงอำนาจและแก่งแย่งช่วงชิงกัน โดยมีประชาชนเป็นเครื่องมือ หรือเหยื่อแห่งกิเลสของผู้นำ
ฉันสงสารคนจีนจับใจ และไม่รู้สึกอิจฉา หากว่า คนจีนหลายๆ คนจะมีชีวิตที่ดีขึ้น แต่ฉันเชื่อว่า ยังมีคนจีนอีกมากมายมหาศาลที่ยังต้องตกระกำลำบากอยู่ แต่คนภายนอกไม่ค่อยมีโอกาสได้รับรู้
เหมือนในเมืองไทย ที่คนไทยอีกมากมายที่ยังหลงทาง ไปตามคำยุยงของนักการเมืองที่ดูเหมือนรักประชาชน แต่แท้ที่จริงเลวทราม ทั้งที่เราไม่ได้เป็นคอมมูนนิสต์ คนของเรายังไม่เข้าถึงข้อเท็จจริงทางการเมืองเลย
ฉันรู้สึกรัก และอยากจะรัก ผู้คนให้มาก และมากๆๆๆ เพราะความสงสาร เรื่องราวที่ได้รับรู้จากเรื่องหงส์ป่า ฉันคงใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ ทำความดี ทำสิ่งดีๆ เพื่อชาติ เพื่อแผ่นดิน เพื่อพระมหากษัตริย์ และเพื่อเพื่อนมนุษย์ เพื่อนร่วมชะตากรรม
สุดท้ายอยากบอกว่า เกิดเป็นคน มันทุกข์ ทุกคนล้วนมีทุกข์ ฉะนั้น อย่าเพิ่มเติมความทุกข์ให้กันอีกเลย รักกัน เถิดนะ พี่น้องเอ๊ย........
ค้นหาทุกอย่างในเว็บครูบ้านนอก :
