ความคลุมเครือในวงการบริหารการศึกษาไทย

เป็นความขัดข้องใจในการตอบคำถามต่อผู้ไม่รู้ในเรื่องของการจัดการบริหารการศึกษาในยุคปัจจุบันเป็นอย่างยิ่ง

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือความชัดเจนในแต่ละเรื่องที่ส่งมายังผู้ปฏิบัติ เมื่ออยู่ในฐานะที่ต้องเป็นผู้ให้คำตอบแต่ตอบไม่ได้หรือตอบไม่ถูก

ยกตัวอย่างสักเรื่องสองเรื่อง  มีคนถามว่า....

1.เจ้าหน้าที่ธุรการที่เพิ่งผ่านการสอบคัดเลือกไปหมาดๆเขาจะจ้างกี่เดือน?กี่ปี?...บางคนต้องปฏิบัติงานสองถึงสามถึงสี่โรงเรียน
 การเดินทางเบิกค่าเดินทางได้หรือไม่โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงทดลองปฏิบัติงานเดือนละไม่กี่บาท  ทำไมไม่จัดสรรให้โรงละคน
เอามันที่ลำบากจริงๆโดยเฉพาะอย่างยิ่งโรงเรียนขนาดเล็กที่ครูน้อยๆ โรงเรียนที่มีสมรรถนะในการจัดจ้างอยู่แล้วทำไมต้องจัดสรรให้ด้วย บางโรงหน้าห้อง ผอ.ตั้งสองสามคน

2.พนักงานราชการที่จะทำการคัดเลือกเป็นครูพี่เลี้ยงแต่ละ สพท.มีวิธีการที่เหมือนกันหรือไม่?

3.......อีกหลายต่อหลายเรื่อง ถ้าผู้รับผิดชอบสร้างความชัดเจนให้ผู้ปฏิบัติได้ทราบน่าจะดีไม่น้อย นี่ชาวบ้านต่างพากันพูดว่า  "เรื่องบางเรื่องถามครู ครูยังไม่รู้ แล้ว....จะถามใคร

การปฏิรูปการศึกษาควรเริ่มจากบนลงล่าง หรือควรเริ่มจากล่างขึ้นบนครับ? ได้ยินผู้หลักผู้ใหญ่ในบ้านเมืองพูดคำว่าปฏิรูปการศึกษามาไม่ต่ำกว่าสิบปีแล้วครับ  เอาเป็นว่าถ้าจะปฏิรูปการศึกษาเริ่มจากสร้างความชัดเจนในหลักการปฏิบัติให้ครูเขาเข้าใจแจ่มแจ้งก่อนดีไหมครับ