เด็กหรือครู
ยามเด็กน้อย เล่าเรียน ครูเพียรดัด
ครูเฝ้าจัด กิ่งก้าน สร้างสาขา
บรรจงใส่ ความรู้ คู่ปัญญา
ให้รู้จัก แสวงหา แต่สิ่งดี
เด็กนั้นหรือ เขาว่า เป็นผ้าขาว
คนหนุ่มสาว สร้างฝัน สร้างชาตินี้
เด็กจะดี ได้ต้อง มีครูดี
ครูที่มี จิตวิญญาณ ความเป็นครู
จิตวิญญาณ ของครู ไม่มีขาย
ถ้าอยากได้ ไม่ต้องไป เสาะแสวง
ไปร่ำเรียน เหนื่อยเปล่าๆ สิ้นเปลืองแรง
บ้างแสวง หาจนตาย ก็ไม่เจอ
จิตวิญญาณ ของครู จงเพียรหา
วิริยา ตั้งใจ ใฝ่ฝึกฝน
เอาใจใส่ ตั้งใจจริง อิงพึ่งตน
สั่งสอนคน ได้เท่านี้ ก็คือครู
บางทีเด็ก ก็เป็น บททดสอบ
ให้ครูตอบ ปัญหา หลายเหตุผล
ว่าเราสร้าง ปัญหา หรือสร้างคน
ผลิตผล นักเรียน บอกถึงตัวตนครู
ครูบางคน พูดจา ภาษาแปลก
ที่เด็กแตก ต่างจากเขา เราไม่สน
เด้กได้น้อย ก็น้อย เป็นบางคน
ลืมมองตน สอนเด็ก เป็นอย่างไร
เด็กไม่รู้ ไม่ใช่ว่า ครูไม่ผิด
ครูต้องคิด หาวิธี ที่จะสอน
ให้นักเรียน เพียรพาก อย่างแน่นอน
ถ้าเราสอน เขาไม่รู้ เราผิดเอง
อย่าทิษฐิ ถือว่า เราเกิดก่อน
บางสิ่งนั้น เด็กสอน เราหลายหน
ยุคสมัย เปลี่ยนไป ตามตัวคน
ไม่ใช่ว่า ไม่สน กูจะทำ
ปรับปรุงตัว ปรับปรุงใจ ปรับปรุงจิต
วันว่างคิด ว่าจะเอา อะไรมาสอน
ให้เด็กจำ ติดตัว นิรันดร
เอาความรู้ ที่สอน ใช้ทำกิน
กลอนบทนี้ แต่งจากใจ ของครูใหม่
ขอมอบให้ นักเรียน เพียรศึกษา
ขอมอบให้ ตัวเองพึง ตรึกตรา
มอบมอบให้ เพื่อนยา อย่าลืมตนฯ
ขอบคุณที่มา
ค้นหาทุกอย่างในเว็บครูบ้านนอก :
