แต่ละวันที่เราตื่นขึ้นมาในวันใหม่เพื่อมิให้เป็นการประมาทในการดำรงชีวิต และขณะเดียวกัน็เป็นการพัฒนาชีวิตของเราในแต่ละวันเช่นกัน จึงควรจะฝึกฝนให้มีการพัฒนาอยู่เรื่อย ๆ เหมือนดังพุทธภาษิตที่ว่า
วรม้สสตรา ทันตา อาชานียา จ สินธวา
กุญชรา จ มหานาคา อัตตทันโต ตโตวรัง
อัสดร อาชาไนย สินธพ กุญชร และช้างหลวง ฝึกแล้วล้วนดีเลศ แต่คนทีฝึกตนดีแล้ว ย่อมประเสริฐยิ่งกว่า
การฝึกตนจึงเป็นหน้าที่ของบัณฑิตทุกคน ทั้งนี้ เพื่อความสุข ความเจริญของตนเอง และยังนำความสุขความเจริญนั่นไปเผื่อแผ่ให้กับผู้อยู้ใกล้เคียงอีกด้วย ในแต่ละวันควรจะฝึกตนดังนี้
1.ตื่นขึ้นทุกเช้าก่อนจะไปทำงานหรือเดินทางไปที่อื่น ควรอย่างยิ่งจะต้องไหว้พระสวดมนตร์ที่ห้องพระประจำบ้านเพื่อเป็นสิริมงคลแก่ตนเอง
2.ฝึกคิดทุกครั้งที่ติ่นขึ้นมาว่า ""ว้นนี้เราจะต้องดีกว่าเมื่อวาน"เพื่อเป็นการพัฒนาและสร้างความคิดในแง่บวกกับตนเอง
3.ฝึกอธิษฐานไว้ในใจว่า "วันนี้จะฝึกจิตใจให้มีความสงบตลอดทั้งวัน"เป็นการตั้งเป้าหมายในแต่ละวันเพื่อมิให้จิตเรามีอาการฟองขึ้นหรือแฟบลงในแต่ละวัน หากเราทำให้จิตมีความสงบได้มากเท่าใด ความสงบสุขก็จะเกิดแก่เรามากเท่านั้นและทำให้เราพร้อมที่จะสู้กับปัญหาในแต่ละวันด้วยใจสงบราบเรียบ
4.ฝึกตั้งใจว่า"วันนี้จะทำแต่ความดีมีประโยชน์ต่อตนเองและผู้อื่น"เพื่อเป็นการวางกรอบตัวเองในแต่ละวัน และตามตารางการปฎิบัติงานในแต่ละวัน
5.ก่อนจะเข้านอนทุกวันให้ไว้พระสวดมนตร์แล้วนั่งสมาธิพิจารณาว่า"วันนี้เราทำอะไรบ้างดีหรือไม่ดีแล้วจะแก้ไขในวันพรุ่งนี้อย่างไร"เพื่อเป็นการพิจารณาการกระทำของตนเองในแต่ละวัน
หากทุกท่านลองฝึกดู ก็หวังว่าความสุข ความสงบ ก้จะเกิดขึ้นจากการกระทำไม่มากก็น้อย... ไม่ลองไม่รู้...ไม่ทำดู ก็ไม่ได้สัมผัส
ค้นหาทุกอย่างในเว็บครูบ้านนอก :
