วิจัยชั้นเรียน : การแก้ปัญหาการไม่ส่งงานวิชาภาษาไทย ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๕

เค้าโครงงานวิจัยในชั้นเรียน ชื่อเรื่อง : การแก้ปัญหาการไม่ส่งงานวิชาภาษาไทย ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๕

ผู้วิจัย : นางเขมรักษ์ กุมารสิทธิ์

ความเป็นมาและความสำคัญของปัญหา

การจัดกิจกรรมการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ ตามแนวทางการปฏิรูปการศึกษา  โดยมุ่งหวังให้นักเรียนเป็นคนดี  คือ  มีวินัย  เอื้อเฟื้อ  ขยัน  ซื่อสัตย์  รับผิดชอบ  เสียสละ  รักธรรมชาติ  ทำงาน  มัเป็นทีมอย่างมีความสุข  คนเก่ง  คือ  มีทั้งความรู้ทั้งเรื่องของไทยและสากล  มีทักษะแสดงความสามรถตามที่ตนถนัด  มีความคิดเชิงวิทยาศาสตร์  คณิตศาสตร์  รู้จักคิดวิเคราะห์ทันสมัย  ใช้เทคโนโลยีเป็น  เป็นคนที่มีความสุข  สุขภาพร่างกายจิตใจดี  ร่าเริงแจ่มใส  ปลอดจากสิ่งเสพติด  ดำรงชีวิตอยู่อย่างมีความสุขตามสมควร  การจัดกิจกรรมการเรียนการสอนที่เป็นไปตามเจตนารมณ์ขอหลักสูตรได้นั้น  ต้องเริ่มที่ครู  โดยเริ่มต้นด้วยการรักลูกศิษย์จะส่งผลให้ครูอดทน  ใจเย็น  และพร้อมให้โอกาสลูกศิษย์  โดยมีความเชือว่า  "คนทุกคนต้องการที่จะดี"  อักทั้ง  "ทุกคนมีศักยภาพที่จะพัฒนาตนเองเสมอ  ถ้าได้รับโอกาสและเกิดความศรัทธาในตนเอง  ซึ่งในภาคเรียนที่  ๑  ปีการศึกษา  ๒๕๕๒  ข้าพเจ้าได้รับมอบหมายให้สอนประจำกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย  ชั้นประถมศึกษาปีที่ ๕  จำนวน  ๓  ห้อง  พบว่านักเรียนส่วนหนึ่งขาดความรับผิดชอบในการส่งงาน  หรือส่งงานพอให้รู้ว่ามีส่งแต่ชิ้นงานไม่มีคุณภาพ  เพื่อเป็นการให้โอกาสแก่นักเรียนในการพัฒนาตนเองให้ดีขึ้น  ข้าพเจ้าจึงได้ติดตามนักเรียนกลุ่มดังกล่าวจำนวน  ๒๓  คนที่มีพฤติกรรมไม่ส่งงานสม่ำเสมอ  และได้นำมาเป็นปัญหาในการวิจัยชั้นเรียนดังกล่าว

วัตถุประสงค์ในการวิจัย

    เพื่อแก้ปัญหาการไม่ส่งงานวิชาภาษาไทยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่  ๕  จำนวน  ๒๓  คน  และการสร้างเจตคติที่ดีต่อตนเองและต่อการเรียนวิชาภาษาไทย

ประโยชน์ที่คาดว่าจะได้รับ

     ๑.  ทำให้ทราบสาเหตุของการไม่ส่งงานของนักเรียน

     ๒.  ทำให้ทราบวิธีการแก้ปัญหาการไม่ส่งงานของนักเรียน

     ๓.  นักเรียนมีพฤติกรรมการส่งงานดีขึ้น

ขอบเขตการวิจัย

    ๑.  ขอบเขตด้านระยะเวลาของการทำวิจัยครั้งนี้  ดำเนินการทั้งปีการศึกษา  คือ  ภาคเรียนที่  ๑  และ  ๒  ปีการศึกษา  ๒๕๕๒  เริ่มตั้งแต่วันที่  ๑  มิถุนายน  ๒๕๕๒  ถึงวันที่  ๑  มีนาคม  ๒๕๕๒

     ๒.  ขอบเขตด้านการศึกษาและกลุ่มตัวอย่างที่ใช้  คือ  นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่  ๕  จำนวน  ๒๓  คน