คำว่า...แม่........ แด่คุณแม่ผู้แสนดีที่ได้ล่วงลับไปแล้ว

จากวันนั้นถึงวันนี้กี่ปีแล้ว
เพียงน้ำแก้วข้าววางหว่างกลางผ้า
หน้าโฏฐิเก่าเก็บงำก่อนนำมา
หวังกานดาท่ารับกับอวยทาน
...........................................

หลายปีผ่าน นานแล้ว ลูกจำได้
เฝ้าวอนไหว้ ไม้ดอก ที่ซอกฐาน
แขวนมาลัย ไว้ยอด โอบกอดกาญจน์
หมายประสาน ขานกล่าว คราวอาวรณ์

ทุกวันคือวันแม่

เฝ้าฟูมฟักถักทอห่อแนบอก

แม้นเหงื่อตกเหมือนเข็นครกขึ้นภูเขา

ใจจดจ่อก่อความรักหนักแนบเนาว์

สายเลือดเผ่าพันธุ์ภูมิตูมในทรวง

คอยประคับจับประคองน้องน่ารัก

หอมซ้ายฝากมากเอ็นดูคู่หึงหวง

หอมขวาห่วงหน่วงคิดจิตตักตวง

สุขเสพรักสลักห้วงหฤทัย

โตเถิดโตเจ้าตัวน้อยคอยเฝ้าห่วง

ส่งเล่าเรียนเพียรทวงปวงขานไข

ฟังพูดอ่านขีดเขียนภาษาไทย

คณิตวิทย์สังคมใช้ได้ถูกทาง

คบคนดีเป็นศรีชีวีเจ้า

ถวิลเฝ้าจ้องดูรู้สะสาง

แก้ปัญหาพาสู่ลู่จับวาง

คอยหดถ่างกางชีวิตลิขิตดี

ไม่มีใครเทียบใดเท่าแม่รัก

บริสุทธิ์ผุดผ่องนักแม่ขัดสี

อิ่มอุ่นรักถักสานผ่านเวที

แม่คนดีฝังหทัยไปชั่วกัลป์

ค่าน้ำนมของคุณแม่แท้ยิ่งใหญ่

ต่อสายใยรักเหนียวแน่นแก่นสร้างสรร

แม้นชีวิตจิตวิญญาณหารแบ่งปัน

     ทุกเสี้ยววันโอบกอดพรอดอุ่นไอ

ยามแก่เฒ่าหวังเพียงเจ้าเข้าใจแม่

ช่วยดูแลเมื่อไข้เจ็บเหน็บนวดหาย

ได้ทุเลาลดหย่อนก่อนจะตาย

แม้นชีพวายยังตาหลับลูกจับมือ

วันแม่นี้ทุกชีวีควรหวลคิด

ได้ชีวิตมองดูโลกใช่โชคหรือ

แม่ฟูมฟักถักสานผ่านด้วยมือ

เลือดแม่คือตัวเราเผ่าพงษ์พันธุ์

แด่คุณแม่ผู้แสนดีที่ได้ล่วงลับไปแล้ว
ขอให้คุณแม่มีความสุขในสรวงสวรรค์ตลอดกาล

คำว่าแม่ มีความหมาย ตั้งหลายหลาก เพราะท่านมาก ด้วยความดี ที่เปี่ยมล้น จะหยิบยก เอาคำใด ในกมล ยังไม่ดล เทียบเท่าคุณ ท่านจุนเจือ เชื่อหรือไม่ ที่ใจเรา เท่านั้นรู้ เพราะเป็นผู้ อยู่แนบชิด สนิทเกื้อ กว่าจะคลอด รอดเป็นคน ทนจุนเจือ ท่านไม่เบื่อ แม้นบางครั้ง หลั่งนำตา ค่าของแม่ แท้ที่จริง หญิงผู้ให้ เอาสิ่งใด มาทัดเทียบ หรือเปรียบฟ้า หรือจะเอา ผืนแผ่นดิน สิ้นโลกา ยังเทียบค่า พระคุณท่าน นั้นไม่พอ ขอนพน้อบ พร้อมก้มกราบ ซาบซึ้งแท้ พระคุณแม่ ผู้มอบให้ ยิ่งใหญ่หนอ แม่เหนื่อยยาก ทนลำบาก มามากพอ ลูกจะขอ "บูชาคุณ" จุนเจือคืน   ขอบคุณค่ะ

สำหรับคนที่แม่ยังมีชีวิต  อย่าปล่อยให้ท่านรอลูกนะ.....