“ความหวัง”
จะต้องทาน งานหนัก ขาดพักผ่อน
จะลิดรอน กำลัง ตั้งไหนไหน
ก็ยอมทน ลำบาก ด้วยยากไร้
ขอเพียงแค่ กำลังใจ ให้ก็พอ
จะนอนนั่ง เดินเหิน ก็เกินร่าง
ตัวผอมบาง แต่หัวใจ ยิ่งใหญ่หนอ
จะปวดเจ็บ เหน็บช้ำ น้ำตาคลอ
มิเคยพ้อ บ่นพร่ำ ให้รำคาญ
แม้ยามกิน รสจะกร่อย บนรอยลิ้น
ยังฝืนกิน แม้จะหมด ซึ่งรสหวาน
เพียงเพิ่มแรง แต่งพลัง หวังเรื่องงาน
มาเจือจาน แปลงเป็นทุน เกื้อหนุนคน
ส่งเจ้าเรียน เพียงแค่หวัง สู่ฝั่งฝัน
เพียงรอวัน เจ้าแข็งแกร่ง สำแดงผล
ให้เจ้ามี สัมมา อาชีพตน
สู่สังคม คนเหนือคน ของตนไป
มิได้หวัง มาเลี้ยงแม่ ตอนแก่เฒ่า
หวังเพียงเจ้า กล่อมเกลี้ยง เลี้ยงตัวไหว
มิได้หวัง มาอุมชู ดูแลใคร
หวังเพียงเจ้า ดูแลใจ ของเจ้าเอง
ยึดในธรรม นำครรลอง ของชีวิต
จะถูกผิด ก็ต้อง ให้ตรงเผง
อยู่ในธรรม เจ้าก็จะ ชนะเอง
มิต้องเกรง อยู่ในกรง ตรงที่ใด
ความหวังแม่ ต่อเจ้า มีเท่านี้
เมื่อขาดแม่ เจ้าคงมี ที่อาศัย
จำไว้ว่า คุณธรรม ประจำใจ
บันดาลดล ส่งผลให้ เจ้าเจริญ
ค้นหาทุกอย่างในเว็บครูบ้านนอก :
