❝ ผู้เสียสละ ❞
เฝ้ามองโพธิ์โตตามกาลนานเนิ่นมา
ร้อยระย้าราระเบียงเคียงคู่ขวัญ
ตรงตระหง่านระรานลักษณ์วิจักษณ์พรรณ
กิ่งก้านกั้นพับผันพิงอิงเกื้อกูล
พลิ้วใบเดี่ยวเขียวชอุ่มชุ่มชุ่มชื่น
จวบจนพื้นแห้งหายสลายสูญ
ผ่านวันคืนชื่นสุขทุกข์อาดูร
ผลิพรั่งพูนพานพบประสบการณ์
ให้ร่มเงาเบาร้อนระรอนแสง
คงแข็งแกร่งแฝงอาทรซ่อนผสาน
เสมือนครูผู้ก่อค่าวิชาชาญ
ปลุกวิญญาณแห่งค่าคนด้วยคุณครู
เฝ้าดูแลใบอ่อนอ่อนโลกนัก
เฝ้าฟูมฟักรักษาใบให้คงอยู่
เฝ้าคุ้มครองประคองใบได้เชิดชู
จึงเปรียบครูคู่โพธิ์พันธุ์ผู้สรรค์คน
วันที่ 18 ส.ค. 2551
Advertisement
เปิดอ่าน 8,580 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,508 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,511 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,545 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,545 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,531 ครั้ง
เปิดอ่าน 8,583 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,507 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,555 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,657 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,490 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,585 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,567 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,574 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,621 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,458 ครั้ง |
เปิดอ่าน 8,609 ☕ คลิกอ่านเลย |
เปิดอ่าน 8,510 ☕ คลิกอ่านเลย |
เปิดอ่าน 8,481 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 8,489 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 8,455 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 8,522 ☕ คลิกอ่านเลย |
เปิดอ่าน 8,739 ☕ คลิกอ่านเลย |
|
≡ เรื่องน่าอ่าน/สาระน่ารู้ ≡ 
เปิดอ่าน 9,004 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 13,668 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 30,421 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 14,679 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 18,800 ครั้ง |
|
|
ค้นหาทุกอย่างในเว็บครูบ้านนอก :
