❝ ผู้เสียสละ ❞
เฝ้ามองโพธิ์โตตามกาลนานเนิ่นมา
ร้อยระย้าราระเบียงเคียงคู่ขวัญ
ตรงตระหง่านระรานลักษณ์วิจักษณ์พรรณ
กิ่งก้านกั้นพับผันพิงอิงเกื้อกูล
พลิ้วใบเดี่ยวเขียวชอุ่มชุ่มชุ่มชื่น
จวบจนพื้นแห้งหายสลายสูญ
ผ่านวันคืนชื่นสุขทุกข์อาดูร
ผลิพรั่งพูนพานพบประสบการณ์
ให้ร่มเงาเบาร้อนระรอนแสง
คงแข็งแกร่งแฝงอาทรซ่อนผสาน
เสมือนครูผู้ก่อค่าวิชาชาญ
ปลุกวิญญาณแห่งค่าคนด้วยคุณครู
เฝ้าดูแลใบอ่อนอ่อนโลกนัก
เฝ้าฟูมฟักรักษาใบให้คงอยู่
เฝ้าคุ้มครองประคองใบได้เชิดชู
จึงเปรียบครูคู่โพธิ์พันธุ์ผู้สรรค์คน
วันที่ 18 ส.ค. 2551
Advertisement
เปิดอ่าน 9,032 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,161 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,052 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,016 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,995 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,974 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,008 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,977 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,012 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,046 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,020 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,193 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,047 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,992 ครั้ง
เปิดอ่าน 9,005 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,313 ครั้ง |
เปิดอ่าน 9,126 ☕ คลิกอ่านเลย |
เปิดอ่าน 8,988 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 9,015 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 8,984 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 8,989 ☕ คลิกอ่านเลย |
เปิดอ่าน 9,015 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 9,002 ☕ คลิกอ่านเลย |
|
≡ เรื่องน่าอ่าน/สาระน่ารู้ ≡ 
เปิดอ่าน 17,274 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 30,285 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 49,865 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 287 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 14,476 ครั้ง |
|
|
ค้นหาทุกอย่างในเว็บครูบ้านนอก :
