❝ ผู้เสียสละ ❞
เฝ้ามองโพธิ์โตตามกาลนานเนิ่นมา
ร้อยระย้าราระเบียงเคียงคู่ขวัญ
ตรงตระหง่านระรานลักษณ์วิจักษณ์พรรณ
กิ่งก้านกั้นพับผันพิงอิงเกื้อกูล
พลิ้วใบเดี่ยวเขียวชอุ่มชุ่มชุ่มชื่น
จวบจนพื้นแห้งหายสลายสูญ
ผ่านวันคืนชื่นสุขทุกข์อาดูร
ผลิพรั่งพูนพานพบประสบการณ์
ให้ร่มเงาเบาร้อนระรอนแสง
คงแข็งแกร่งแฝงอาทรซ่อนผสาน
เสมือนครูผู้ก่อค่าวิชาชาญ
ปลุกวิญญาณแห่งค่าคนด้วยคุณครู
เฝ้าดูแลใบอ่อนอ่อนโลกนัก
เฝ้าฟูมฟักรักษาใบให้คงอยู่
เฝ้าคุ้มครองประคองใบได้เชิดชู
จึงเปรียบครูคู่โพธิ์พันธุ์ผู้สรรค์คน
วันที่ 18 ส.ค. 2551
Advertisement
เปิดอ่าน 8,518 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,505 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,518 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,469 ครั้ง
เปิดอ่าน 8,500 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,634 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,493 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,606 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,434 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,488 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,479 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,534 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,496 ครั้ง
เปิดอ่าน 8,510 ครั้ง
เปิดอ่าน 8,474 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,507 ครั้ง |
เปิดอ่าน 8,548 ☕ คลิกอ่านเลย |
เปิดอ่าน 8,533 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 8,494 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 8,539 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 8,535 ☕ คลิกอ่านเลย |
เปิดอ่าน 8,504 ☕ คลิกอ่านเลย |
เปิดอ่าน 8,509 ☕ คลิกอ่านเลย |
|
≡ เรื่องน่าอ่าน/สาระน่ารู้ ≡ 
เปิดอ่าน 26,891 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 20,921 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 17,333 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 17,142 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 26,990 ครั้ง |
|
|
ค้นหาทุกอย่างในเว็บครูบ้านนอก :
