❝ ผู้เสียสละ ❞
เฝ้ามองโพธิ์โตตามกาลนานเนิ่นมา
ร้อยระย้าราระเบียงเคียงคู่ขวัญ
ตรงตระหง่านระรานลักษณ์วิจักษณ์พรรณ
กิ่งก้านกั้นพับผันพิงอิงเกื้อกูล
พลิ้วใบเดี่ยวเขียวชอุ่มชุ่มชุ่มชื่น
จวบจนพื้นแห้งหายสลายสูญ
ผ่านวันคืนชื่นสุขทุกข์อาดูร
ผลิพรั่งพูนพานพบประสบการณ์
ให้ร่มเงาเบาร้อนระรอนแสง
คงแข็งแกร่งแฝงอาทรซ่อนผสาน
เสมือนครูผู้ก่อค่าวิชาชาญ
ปลุกวิญญาณแห่งค่าคนด้วยคุณครู
เฝ้าดูแลใบอ่อนอ่อนโลกนัก
เฝ้าฟูมฟักรักษาใบให้คงอยู่
เฝ้าคุ้มครองประคองใบได้เชิดชู
จึงเปรียบครูคู่โพธิ์พันธุ์ผู้สรรค์คน
วันที่ 18 ส.ค. 2551
Advertisement
 เปิดอ่าน 9,158 ครั้ง  เปิดอ่าน 9,092 ครั้ง  เปิดอ่าน 9,133 ครั้ง  เปิดอ่าน 9,116 ครั้ง  เปิดอ่าน 9,209 ครั้ง  เปิดอ่าน 9,219 ครั้ง  เปิดอ่าน 9,182 ครั้ง  เปิดอ่าน 9,112 ครั้ง  เปิดอ่าน 9,127 ครั้ง  เปิดอ่าน 9,185 ครั้ง  เปิดอ่าน 9,088 ครั้ง  เปิดอ่าน 9,479 ครั้ง  เปิดอ่าน 9,089 ครั้ง  เปิดอ่าน 9,102 ครั้ง  เปิดอ่าน 9,105 ครั้ง  เปิดอ่าน 9,717 ครั้ง
|

เปิดอ่าน 9,070 ☕ คลิกอ่านเลย |

เปิดอ่าน 9,128 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 9,109 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 9,095 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 9,143 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 9,190 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 9,253 ☕ คลิกอ่านเลย |
|
≡ เรื่องน่าอ่าน/สาระน่ารู้ ≡ 
เปิดอ่าน 19,737 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 16,927 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 13,514 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 5,298 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 21,368 ครั้ง |
|
|