❝ ผู้เสียสละ ❞
เฝ้ามองโพธิ์โตตามกาลนานเนิ่นมา
ร้อยระย้าราระเบียงเคียงคู่ขวัญ
ตรงตระหง่านระรานลักษณ์วิจักษณ์พรรณ
กิ่งก้านกั้นพับผันพิงอิงเกื้อกูล
พลิ้วใบเดี่ยวเขียวชอุ่มชุ่มชุ่มชื่น
จวบจนพื้นแห้งหายสลายสูญ
ผ่านวันคืนชื่นสุขทุกข์อาดูร
ผลิพรั่งพูนพานพบประสบการณ์
ให้ร่มเงาเบาร้อนระรอนแสง
คงแข็งแกร่งแฝงอาทรซ่อนผสาน
เสมือนครูผู้ก่อค่าวิชาชาญ
ปลุกวิญญาณแห่งค่าคนด้วยคุณครู
เฝ้าดูแลใบอ่อนอ่อนโลกนัก
เฝ้าฟูมฟักรักษาใบให้คงอยู่
เฝ้าคุ้มครองประคองใบได้เชิดชู
จึงเปรียบครูคู่โพธิ์พันธุ์ผู้สรรค์คน
วันที่ 18 ส.ค. 2551
Advertisement
เปิดอ่าน 9,082 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,031 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,032 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,044 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,033 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,019 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,049 ครั้ง
เปิดอ่าน 9,062 ครั้ง
เปิดอ่าน 9,080 ครั้ง
เปิดอ่าน 9,017 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,021 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,041 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,030 ครั้ง
เปิดอ่าน 9,054 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,152 ครั้ง
เปิดอ่าน 9,018 ครั้ง |
เปิดอ่าน 9,063 ☕ คลิกอ่านเลย |
เปิดอ่าน 9,034 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 9,034 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 9,033 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 9,238 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 9,062 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 9,017 ☕ คลิกอ่านเลย |
|
≡ เรื่องน่าอ่าน/สาระน่ารู้ ≡ 
เปิดอ่าน 9,168 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 5,215 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 15,735 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 30,394 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 3,235 ครั้ง |
|
|
ค้นหาทุกอย่างในเว็บครูบ้านนอก :
