❝ ผู้เสียสละ ❞
เฝ้ามองโพธิ์โตตามกาลนานเนิ่นมา
ร้อยระย้าราระเบียงเคียงคู่ขวัญ
ตรงตระหง่านระรานลักษณ์วิจักษณ์พรรณ
กิ่งก้านกั้นพับผันพิงอิงเกื้อกูล
พลิ้วใบเดี่ยวเขียวชอุ่มชุ่มชุ่มชื่น
จวบจนพื้นแห้งหายสลายสูญ
ผ่านวันคืนชื่นสุขทุกข์อาดูร
ผลิพรั่งพูนพานพบประสบการณ์
ให้ร่มเงาเบาร้อนระรอนแสง
คงแข็งแกร่งแฝงอาทรซ่อนผสาน
เสมือนครูผู้ก่อค่าวิชาชาญ
ปลุกวิญญาณแห่งค่าคนด้วยคุณครู
เฝ้าดูแลใบอ่อนอ่อนโลกนัก
เฝ้าฟูมฟักรักษาใบให้คงอยู่
เฝ้าคุ้มครองประคองใบได้เชิดชู
จึงเปรียบครูคู่โพธิ์พันธุ์ผู้สรรค์คน
วันที่ 18 ส.ค. 2551
Advertisement
เปิดอ่าน 8,918 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,934 ครั้ง
เปิดอ่าน 8,925 ครั้ง
เปิดอ่าน 8,923 ครั้ง
เปิดอ่าน 8,925 ครั้ง
เปิดอ่าน 8,922 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,928 ครั้ง
เปิดอ่าน 8,923 ครั้ง
เปิดอ่าน 8,929 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,930 ครั้ง
เปิดอ่าน 8,920 ครั้ง
เปิดอ่าน 8,961 ครั้ง
เปิดอ่าน 8,918 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,917 ครั้ง
เปิดอ่าน 8,917 ครั้ง
เปิดอ่าน 8,928 ครั้ง |
เปิดอ่าน 8,917 ☕ คลิกอ่านเลย |
เปิดอ่าน 8,916 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 8,944 ☕ คลิกอ่านเลย |
เปิดอ่าน 8,926 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 8,923 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 8,926 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 8,922 ☕ คลิกอ่านเลย |
|
≡ เรื่องน่าอ่าน/สาระน่ารู้ ≡ 
เปิดอ่าน 15,329 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 15,754 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 8,786 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 9,927 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 15,830 ครั้ง |
|
|
ค้นหาทุกอย่างในเว็บครูบ้านนอก :
