❝ ผู้เสียสละ ❞
เฝ้ามองโพธิ์โตตามกาลนานเนิ่นมา
ร้อยระย้าราระเบียงเคียงคู่ขวัญ
ตรงตระหง่านระรานลักษณ์วิจักษณ์พรรณ
กิ่งก้านกั้นพับผันพิงอิงเกื้อกูล
พลิ้วใบเดี่ยวเขียวชอุ่มชุ่มชุ่มชื่น
จวบจนพื้นแห้งหายสลายสูญ
ผ่านวันคืนชื่นสุขทุกข์อาดูร
ผลิพรั่งพูนพานพบประสบการณ์
ให้ร่มเงาเบาร้อนระรอนแสง
คงแข็งแกร่งแฝงอาทรซ่อนผสาน
เสมือนครูผู้ก่อค่าวิชาชาญ
ปลุกวิญญาณแห่งค่าคนด้วยคุณครู
เฝ้าดูแลใบอ่อนอ่อนโลกนัก
เฝ้าฟูมฟักรักษาใบให้คงอยู่
เฝ้าคุ้มครองประคองใบได้เชิดชู
จึงเปรียบครูคู่โพธิ์พันธุ์ผู้สรรค์คน
วันที่ 18 ส.ค. 2551
Advertisement
เปิดอ่าน 9,080 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,056 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,068 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,174 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,062 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,117 ครั้ง
เปิดอ่าน 9,125 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,041 ครั้ง
เปิดอ่าน 9,149 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,064 ครั้ง
เปิดอ่าน 9,086 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,125 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,019 ครั้ง
เปิดอ่าน 9,171 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,047 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,080 ครั้ง |
เปิดอ่าน 9,169 ☕ คลิกอ่านเลย |
เปิดอ่าน 9,078 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 9,107 ☕ คลิกอ่านเลย |
เปิดอ่าน 9,056 ☕ คลิกอ่านเลย |
เปิดอ่าน 9,086 ☕ คลิกอ่านเลย |
เปิดอ่าน 9,055 ☕ คลิกอ่านเลย |
เปิดอ่าน 9,046 ☕ คลิกอ่านเลย |
|
≡ เรื่องน่าอ่าน/สาระน่ารู้ ≡ 
เปิดอ่าน 15,919 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 2,472 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 35,814 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 32,740 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 97,966 ครั้ง |
|
|
ค้นหาทุกอย่างในเว็บครูบ้านนอก :
