แม่เป็นสี ย้อมผูก ลูกเป็นเสื้อ พ่อเป็นเกลือ ซึมแน่น แผ่นเสื้อหนา
เสื้อน้อยนี้ มีคุณแม่ แกทอมา พ่อเป็นกี่ กระตุกผ้า ช่วยก่อตน
ทอสายใย ด้วยน้ำนม จากอกแม่ เป็นร่างแห ซ้อนซับ ดูสับสน
ใยสายเลือด ใยน้ำใจ ใยกังวล เลือดเข้มข้น คนจนขาว ให้เรากิน
แต้มสีหม่น ปนธรรมชาติ บนตัวเสื้อ ปนคราบเกลือ เหลือขาวผลึก เหลือคาวกลิ่น
พ่อแต่งแต้ม แม่แต้มแต่ง เป็นอาจิณ เสื้อขาดวิ่น แม่ชุนแต่ง ให้ดีเดิม
การศึกษา แผนใหม่ ให้ผ้าซีด ครูคอยรีด รอยยับ คอยปรับเสริม
ขัดผ้าย้อม ธรรมชาติก่อ พ่อแม่เจิม ปรับสารเพิ่ม พลังฟองฟู่ ครูเอาจริง
สารฟอกขาว เอาแบบอย่าง ต่างประเทศ สารพิเศษ เกรดใหม่ ไล่ผีสิง
ผีพ่อแม่ ผีคุณธรรม ช่างแรงจริง ขัดมันทิ้ง ฟอกใหม่ ให้ขาวนวล
สงสารเสื้อ ลำเค็ญ เห็นรุ่งริ่ง เพราะต่างชิง ย้อม-ซัก ผลักมือสวน
ครูซักฟอก ตอกย้ำ ตามกระบวน พ่อแม่ชวน แต้มแต่ง ให้แสงทึม
เสื้อแบบไหน ที่คนไทย ส่วนใหญ่ชอบ วางเป็นกรอบ ให้ชัดเจน อย่าเป็นขรึม
วางให้ดี มีเอกลักษณ์ไว้ ไม่อึมครึม โปรดอย่าลืม ภูมิปัญญา ประชาไทย
..................................................
ค้นหาทุกอย่างในเว็บครูบ้านนอก :
