เคยรู้สึกไหมว่าเวลาระบายเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้ผู้อื่นรับฟัง
ความรู้สึกต่างๆ ที่ประสบในเหตุการณ์นั้น
เหมือนจะปะทุและรุนแรงขึ้นมาใหม่
ไม่ต่างจากย้อนเวลากลับไปอยู่ในเหตุการณ์นั้นอีกครั้ง...
ลองดูใหม่...
ครั้งต่อไปหากต้องบรรยายความรู้สึก
สมมุติตัวเองเป็นเพียงผู้รับฟังคนหนึ่ง
อารมณ์ความรู้สึกเป็นของคนอื่นที่ไม่ใช่ตัวเรา
เราเป็นทั้งคนเล่าและคนรับฟังในเวลาเดียวกัน
ลองคิดว่าอารมณ์เหล่านั้นมีเหตุ...มีผล...หรือไม่
อารมณ์ใดเกินพอดี.. อารมณ์ใด..สมเหตุ..สมผล
ปลดปล่อยอารมณ์..ทีละอารมณ์...
ไม่มีความจำเป็นใดๆ
ที่จะเก็บกั้นอารมณ์ใด...แม้แต่อารมณ์เดียว...ไว้ในใจ
ปลดปล่อยอารมณ์... ปลดปล่อยตัวเอง...ไปพร้อมๆ กัน
ขอบคุณ ปรัชญาวีร์....บ้านใส่ใจ
วันที่ 19 พ.ย. 2551
Advertisement
เปิดอ่าน 9,141 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,107 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,095 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,110 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,084 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,096 ครั้ง
เปิดอ่าน 9,102 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,102 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,078 ครั้ง
เปิดอ่าน 9,120 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,106 ครั้ง
เปิดอ่าน 9,046 ครั้ง
เปิดอ่าน 9,046 ครั้ง
เปิดอ่าน 9,085 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,076 ครั้ง 
เปิดอ่าน 9,173 ครั้ง |
เปิดอ่าน 9,070 ☕ คลิกอ่านเลย |
เปิดอ่าน 9,088 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 9,079 ☕ คลิกอ่านเลย |
เปิดอ่าน 9,105 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 9,094 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 9,140 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 9,093 ☕ คลิกอ่านเลย |
|
≡ เรื่องน่าอ่าน/สาระน่ารู้ ≡ 
เปิดอ่าน 29,633 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 16,655 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 3,160 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 12,649 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 27,766 ครั้ง |
|
|
ค้นหาทุกอย่างในเว็บครูบ้านนอก :
