เคยรู้สึกไหมว่าเวลาระบายเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้ผู้อื่นรับฟัง
ความรู้สึกต่างๆ ที่ประสบในเหตุการณ์นั้น
เหมือนจะปะทุและรุนแรงขึ้นมาใหม่
ไม่ต่างจากย้อนเวลากลับไปอยู่ในเหตุการณ์นั้นอีกครั้ง...
ลองดูใหม่...
ครั้งต่อไปหากต้องบรรยายความรู้สึก
สมมุติตัวเองเป็นเพียงผู้รับฟังคนหนึ่ง
อารมณ์ความรู้สึกเป็นของคนอื่นที่ไม่ใช่ตัวเรา
เราเป็นทั้งคนเล่าและคนรับฟังในเวลาเดียวกัน
ลองคิดว่าอารมณ์เหล่านั้นมีเหตุ...มีผล...หรือไม่
อารมณ์ใดเกินพอดี.. อารมณ์ใด..สมเหตุ..สมผล
ปลดปล่อยอารมณ์..ทีละอารมณ์...
ไม่มีความจำเป็นใดๆ
ที่จะเก็บกั้นอารมณ์ใด...แม้แต่อารมณ์เดียว...ไว้ในใจ
ปลดปล่อยอารมณ์... ปลดปล่อยตัวเอง...ไปพร้อมๆ กัน
ขอบคุณ ปรัชญาวีร์....บ้านใส่ใจ
วันที่ 19 พ.ย. 2551
Advertisement
เปิดอ่าน 8,486 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,575 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,596 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,506 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,451 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,504 ครั้ง
เปิดอ่าน 9,394 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,480 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,809 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,509 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,446 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,442 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,490 ครั้ง
เปิดอ่าน 8,474 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,621 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,490 ครั้ง |
เปิดอ่าน 8,547 ☕ คลิกอ่านเลย |
เปิดอ่าน 8,456 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 8,526 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 8,496 ☕ คลิกอ่านเลย |
เปิดอ่าน 8,480 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 8,458 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 8,421 ☕ คลิกอ่านเลย |
|
≡ เรื่องน่าอ่าน/สาระน่ารู้ ≡ 
เปิดอ่าน 13,448 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 10,352 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 18,941 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 21,067 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 22,199 ครั้ง |
|
|
ค้นหาทุกอย่างในเว็บครูบ้านนอก :
