เคยรู้สึกไหมว่าเวลาระบายเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้ผู้อื่นรับฟัง
ความรู้สึกต่างๆ ที่ประสบในเหตุการณ์นั้น
เหมือนจะปะทุและรุนแรงขึ้นมาใหม่
ไม่ต่างจากย้อนเวลากลับไปอยู่ในเหตุการณ์นั้นอีกครั้ง...
ลองดูใหม่...
ครั้งต่อไปหากต้องบรรยายความรู้สึก
สมมุติตัวเองเป็นเพียงผู้รับฟังคนหนึ่ง
อารมณ์ความรู้สึกเป็นของคนอื่นที่ไม่ใช่ตัวเรา
เราเป็นทั้งคนเล่าและคนรับฟังในเวลาเดียวกัน
ลองคิดว่าอารมณ์เหล่านั้นมีเหตุ...มีผล...หรือไม่
อารมณ์ใดเกินพอดี.. อารมณ์ใด..สมเหตุ..สมผล
ปลดปล่อยอารมณ์..ทีละอารมณ์...
ไม่มีความจำเป็นใดๆ
ที่จะเก็บกั้นอารมณ์ใด...แม้แต่อารมณ์เดียว...ไว้ในใจ
ปลดปล่อยอารมณ์... ปลดปล่อยตัวเอง...ไปพร้อมๆ กัน
ขอบคุณ ปรัชญาวีร์....บ้านใส่ใจ
วันที่ 19 พ.ย. 2551
Advertisement
เปิดอ่าน 8,934 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,950 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,950 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,986 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,982 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,945 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,955 ครั้ง
เปิดอ่าน 8,948 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,948 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,937 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,960 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,947 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,930 ครั้ง
เปิดอ่าน 8,945 ครั้ง 
เปิดอ่าน 8,937 ครั้ง
เปิดอ่าน 8,963 ครั้ง |
เปิดอ่าน 8,952 ☕ คลิกอ่านเลย |
เปิดอ่าน 8,976 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 8,934 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 9,001 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 8,969 ☕ คลิกอ่านเลย |
เปิดอ่าน 9,011 ☕ คลิกอ่านเลย |
เปิดอ่าน 8,950 ☕ คลิกอ่านเลย |
|
≡ เรื่องน่าอ่าน/สาระน่ารู้ ≡
เปิดอ่าน 56,287 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 16,094 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 12,151 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 26,772 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 17,000 ครั้ง |
|
|
ค้นหาทุกอย่างในเว็บครูบ้านนอก :
