บัวตูมบัวบาน

....ลงเรือน้อยลอยวน ในสายชลห้วยละหาน
มีทั้งบัวตูม บัวบาน ดอกใบไหวก้านงามตา
เมื่อลมพัดมา.......

ไม่ได้ไปลงเรือน้อยลอยวนที่ไหนหรอกค่ะ แต่ได้ติดตามคุณป๋ามายไปถ่ายรูปดอกบัวที่สวน...ชื่ออะไรจำไม่ได้แล้วค่า...อยู่ใกล้ๆสวนจตุจักร เมื่อหลายอาทิตย์ก่อน ทีแรกไม่กล้าลงรูป เพราะมี "เซียน" หลายคนไปด้วย กลัวรูปเราจะไร้ค่า คอยไป คอยมา ไม่เห็น"เซียน"อัพบล็อกเรื่องดอกบัวซะที รึมี แต่ไม่ได้ตามดู เอาเหอะนะ เราก็สวยในบล็อกของเราก็แล้วกัน

ชื่อบัวตูมบัวบาน แน่นอนนน ต้องมีรูปบัวตูมสิเคอะ คุณขา

รูปนี้มา "ประนม" ไหว้ทักทายเพื่อนๆเป็นรูปแรก




บัวเริ่มค่อยๆแย้ม แต่คนละดอกกับรูปข้างบนนะคะ คุณขา คิดว่าเป็นบัวชนิดบัวผันค่ะ




ยามเมื่อบัวแย้มกลีบ





บัวบานในคงคา นึกผ้าสีบัวโรยบาง
นวลละอองอ่องขลิบนาง น้องเราห่มรอบชายงาม

(นิราศธารโศก พระนิพนธ์ในเจ้าฟ้าธรรมาธิเบศร์)








ชมโกเมทโกมุท อุบลบุษบัวบาน
ตระการกลิ่นเกษร หมู่ภมรร่อนคลึงเคล้า
เอารสเรณูเร้า ร่อนร้องระงมชล ฯ

(ลิลิตเพชรมงกุฎ ของเจ้าพระยาพระคลังหน)




ภมรตัวนี้เลยตายแหงแก๋อยู่ในดอกบัวเนี่ยแหละ เห็นแล้วหวนนึกถึงนิทานเรื่องนกกระจาบ (มั้ง) ชักเลือนๆแล้ว ที่มัวแต่หลงดูดดื่มน้ำหวานจากเกสรดอกบัว เพลิดเพลินจนเย็นย่ำ พอได้เวลาดวงอาทิตย์ตก ดอกบัวก็หุบกลีบดอก ทำให้นกไม่สามารถบินกลับรังได้ วันรุ่งขึ้น กลีบดอกบานออกรับแสงอรุณ นกเจ้ากรรมถึงบินออกมาได้ โดนแม่ดุใหญ่เลย นิทานเรื่องนี้ สอนให้รู้ว่า....อย่ามัวหลงระเริงกับเกสรดอกบัว ฮ่า ฮ่า(เด็กสมัยนี้คงไม่รู้จักหรอก นิทานเรื่องนี้ โอ๊ย เรื่องบุร่ำบุราณ ใครเค้ากลับบ้านเย็นๆค่ำๆกั๊น สมัยนี้เค้ากลับบ้านตอนพระออกบิณฑบาตรจ้า เอ๊ะ รึ ไม่เคยเห็นพระออกบิณฑบาตร ?? เอ้า ใครรู้จักนิทานเรื่องนี้แสดงว่า ร่วมสมัยกับเรา อิ อิ)




บัวที่ตูมอยู่ข้างบนน่ะ เวลาบานก็จะบานแฉ่งอย่างนี้ จริงๆแล้วดอกนี้เธอคงงามสวยเมื่อวันสองวันที่แล้ว



อวดให้เห็นฝักบัวน้อยๆอยู่ข้างใน




แล้วอีกวันต่อมา เธอก็คงเริ่มโรยราแบบนี้




กลีบเธออาจจะร่วงลงมากองข้างๆเป็นกองใหญ่





แล้วในที่สุด เธอก็จะลาจากไป เหลือแต่ฝักบัวอยู่เดียวดาย




ปล่อยให้ฝักบัวเติบกล้า รอคนมาเด็ดไป




เหลือเพียงใบบัว เท่านั้น อา....อนิจจัง อนิจจา




แต่...ไม่เป็นไรน่ะ มีใบบัวในสระเยอะแยะที่จะอยู่เป็นเพื่อน




นานาอุบลบุณ ทริเกษกาญจน์กอง
เผื่อนผันเอนกนอง ระดะดาษผกาแจรง
ฟุ้งฟ้าขจรคนธ์ นิลุบลตระบอกแบง
เรณูภิรมย์แรง ชระอบตระวันวรรณ

(พระกุรชนคำฉันท์)






รูปข้างบนเป็นการทดลองความรู้ใหม่ของเรา ยังไม่สันทัดนักค่ะ มันเลยยังเรียงไม่สวย

ขอบคุณค่ะ ที่เปิดชม

บัวตูม - บัวบาน - บัวโรย

วันนี้ขอพาไปชมดอกบัวกันนะคะ.....ดอกบัวเหล่านี้ใช้เวลาในการถ่ายทำ ๓ วันครึ่ง....เสียดายวันดอกบัวบานเต็มที่ไม่ทันได้ถ่ายภาพ  มัวหิวข้าวซะก่อนพอกินข้าวเสร็จก็เลยไปทางอื่น  เที่ยงแล้วเดินกลับที่พักนึกได้ว่าจะถ่ายดอกบัวบาน  แต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว

ไม่เป็นไรรุ่งวันใหม่ค่อยดอกถ่ายบัวบานก็ได้  แต่ขณะนี้ขอถ่ายดอกบัวหุบก่อน... 

รุ่งวันใหม่ปรากฎว่าดอกบัวนอกจากจะไม่บานแล้วยังกำลังทำท่าจะโรยลาไปจากสาย...

แล้วรุ่งของวันใหม่อีกวันหนึ่งก็ได้พบบัวน้อยลอยชูช่อรออรุณเหมือนรอออุ่นจากดวงสุริยา.....จำได้เท่านี้ค่ะ

ดูดอกบัวกันดีกว่าค่ะ

ภาพนี้ถ่ายเมื่อรุ่งวันใหม่บัวแตกดอกช่อใหม่...กำลังจะบาน 

                   

                         ดอกบัวกำลังจะบาน

                       ตัวฉันกำลังจะบาน

                     เด็กเด็กกำลังจะบาน

                     ชาติไทยก็จะเบ่งบาน

 

ภาพนี้ถ่ายเมื่อรุ่งวันใหม่ของอีกวัน...ฮิฮิอย่างงงงงงนะคะ

                     

                           ดอกบัวกำลังเบ่งบาน

                           ตัวฉันกำลังเบ่งบาน

                        เด็กเด็กกำลังเบ่งบาน

                       ชาติไทยกำลังเบ่งบาน

 

ภาพบัวกำลังจะหุบที่ถ่ายภาพไว้ได้ในครั้งแรก.....และเริ่มบานให้ดูในวันรุ่งขึ้น..ความเข้มแข็งของสายบัวลดลง...ความสง่างามหยิ่งทรนง...ก็กลายเป็นอ่อนน้อม..งามไปอีกแบบ...ปลอบใจตัวเองไว้ก่อน

                    

                               ดอกบัวกำลังจะโรย

                               ตัวฉันกำลังจะโรย

                               เด็กเด็กกำลังงงโงย

                               ชาติไทยถูกใครทำโอดโอย

                        

                          

                        

 

.......สาธุ  สาธุ สาธุ  ...สิ่งศักดิ์สิทธิ์ของประเทศไทย......ขอให้ชาวไทยอยู่เย็นเป็นสุขในเร็ววันด้วยเถิด