เมื่อกิเลส.มา.ครอบงำ...คนเราก็ทำได้ทุกอย่าง...

 

มองให้กว้าง มองให้ลึก และ รู้จักตัวเอง

ลองคิดดูว่า ความต้องการของบุคคลคนหนึ่งนั้นต้องการอะไรบ้าง ในช่วงชีวิตของการเกิดและการตาย ปัจจัย 4 อาหาร เครื่องนุ่งห่ม ที่อยู่อาศัย และ ยารักษาโรค 4 อย่างแค่นี้เท่านั้น เราสามารถดำรงชีวิตให้มีความสุขได้ทั้งทางกายและทางใจ แต่มนุษย์หนอมนุษย์ เราไม่ต้องการเพียงแค่ความสุขเท่านั้น เราต้องการความตื่นเต้น ชีวิตไม่จำเจ เบื่อหน่าย ต้องการเหมื่อนคนนู้น เหมื่อนคนนี้ ต้องการมีวัตถุ ต้องการมีอำนาจ ต้องการมีชื่อเสียง ต้องการเงิน ต้องการเป็นที่รัก ต้องการมี ต้องการได้ และต้องการอะไรๆ อีกมากมาย คนเรานั้นไม่เคยพอใจกับสิ่งที่ตัวเองนั้นมีอยู่ หลายคนอาจจะบอกว่านั้นคือธรรมชาติ นั้นคืออารมณ์ของมนุษย์ แต่เราเคยรู้มั้ยว่า อารมณ์เหล่านี้ คือ จุดเริ่มต้นของความหายนะของตัวเอง และคนรอบข้าง ถ้าเราสามารถควบคุม รู้ทัน และจัดการอารมณ์เหล่านี้ได้ เราก็จะมีความสงบและความสุข สามารถก้าวเดินไปได้อย่างมั่นคง และยั่งยืน แต่ถ้าเราควบคุมไม่ได้หละ ความหายนะจะมาเคาะที่ตัวเรา แทรกซึ่มมาในผิวหนังของเรา เข้าไปตามรูขุมขนของเรา และ แปลงกายตัวเราเป็นปีศาจแห่งกิเลศ ตัวเราเองนั้นสามารถระลึกรู้แค่ไหนว่า เราไม่โดนครอบงำโดย ปีศาจแห่งกิเลศ ไม่มีใครสามารถบอกได้เลยว่าเราโดนปีศาจครอบงำเราได้เท่าไรแล้ว นอกจากตัวเราเอง ตัวเราเองเท่านั้นที่สามารถจะบอกได้ว่า เราถูกสูบกินเลือดเนื้อความเป็นมนุษย์ไปแล้วเท่าไร แต่ความที่ไม่รู้ และความที่เส้นผมนั้นบังภูเขา ทำให้คนนั้นพอใจ กับ การที่จะสะสมปีศาจแห่งกิเลศให้สูบกินเลือดเนี้อในตัวเรา แต่หลายคนอาจจะบอกว่า พอใจกับสิ่งที่เป็นอยู่ มีความสุขกับการวิ่ง การทำงาน และดิ้นรนหาในสิ่งที่ต้องการตามฐานะที่ตนเองหาได้ แล้วลองคิดดูว่า มันมีความยั่งยืนแค่ไหน เมื่อเราไม่รู้ตัวเอง และควบคุมตัวเองไม่ได้ ปีศาจแห่งกิเลศจะครอบงำความต้องการของเราอย่างไม่มีที่สิ้นสุด เมื่อเราถูกครอบงำอย่างเต็มตัวเอง เราจะไปเบียนเบียนคนข้างกายเราให้ทำตามสิ่งที่เราต้องการซึ่งแท้จริงแล้วไม่ใช่ตัวเราแต่เป็นปีศาจที่ยืมตัวเราเป็นกาย ที่ไม่มีจิตใจในความเป็นมนุษย์แล้ว ความต้องการในอำนาจและความต้องการของปีศาจนั้นไม่หยุดแม้เพียงเท่านี้ การที่ได้ลิ้มลองเนื้อมนุษย์อันหอมหวาน เป็นแรงจูงใจให้ปีศาจนั้นก้าวเดินหน้าต่อไปเพื่อหาเหยื่อที่จงรักภักดีและพร้อมพลีกายถวายชีวิต ลองคิดให้ลึกๆ และมองให้กว้างดูว่า นี่คือบุคคลแค่เพียงหนึ่งคน และถ้าเปลี่ยนเป็นกลุ่มบุคคล หรือ ถ้าเป็นผู้นำที่มีอำนาจที่เห็นแก่ความต้องการส่วนตนมากกว่าส่วนรวม ก่อนที่เราจะกล่าวโทษ บุคคลใด บุคคลหนึ่งว่า ปีศาจนั้นสิ่งร่างผู้นั้นอยู่ เราควรมองตัวเองว่า เราควรพัฒนาตัวเองด้วยการลดความหายนะในตัวเองให้น้อยลง เราอาจจะไม่อาจจะลบได้ให้มันออกทั้งหมดไม่ได้ แต่เราสามารถลดได้ให้มันเบาบางได้ เมื่อปีศาจไม่สามารถมาควบคุมร่างกายและจิตใจของเราได้แล้ว ความเป็นมนุษย์ ความยั่งยืนในชีวิต ความสงบ และความสุข จะค่อยๆย่างเข้ามาในชีวิตของคุณอย่างที่คุณๆคิดไม่ถึง โดยการทำสิ่งง่ายๆ ว่าการรู้จักตัวเอง และ การรู้ทันอารมณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นกับตัวเอง ขอบคุณที่มาข้อมูล