ทุกอย่างย่อมมีสิ่งที่ดีกว่าเสมอ.
ทุกอย่างย่อมมีสิ่งดีกว่าเสมอ เด็กตาบอดคนหนึ่งนั่งตรงขั้นบันไดโดยวางหมวกไว้ข้างๆ และยกป้ายที่เขียนว่า
"ผมตาบอดช่วยเหลือผมด้วย"
ในหมวกใบนั้นมีเพียงเหรียญ อยู่นิดหน่อยมีชายคนหนึ่งเดินผ่านมาเขาหยิบมันออกจากกระเป๋าแล้วหย่อนลงในหมวกหลังจากนั้นชายคนนั้นก็หยิบป้ายขึ้นมา หมุนป้ายและเขียนคำบางคำลงไปเขาวางป้ายนั้นลงเพื่อให้คนที่ผ่านไปมาได้เห็นคำที่เขียนใหม่ไม่นานนัก เหรียญในหมวกก็เริ่มเต็มมีคนจำนวนมากให้เงินเด็กตาบอดคนนั้นบ่ายวันนั้นเอง ชายคนนนั้นกลับอีกครั้ง
เพื่อมาดูว่าเด็กชายตาบอดเป็นอย่างไรบ้าง

เด็กตาบอดจำเสียงเดินของชายคนนั้นได้ จึงถามว่า

คุณคือคนที่เปลี่ยนคำพูดในป้ายของผมใช่ไหม คุณเขียนว่าอะไร
ชายผู้นั้นบอกว่าฉันแค่เขียนความจริง ฉันเขียนในสิ่งที่คุณเขียนไว้แล้ว
แต่ในอีกรูปแบบหนึ่งสิง่ที่ชายคนนั้นเขียนคือ วันนี้เป็นวันที่สวยงาม
แต่ฉันไม่สามารถมองเห็นมัน

คุณคิดว่าข้อความป้ายครั้งแรกกับข้อความป้ายครั้งที่สองกล่าวถึงสิ่งเดียวกันหรือเปล่าแน่นอนป้ายทั้ง บอกผู้คนว่าเด็กเป็นคนตาบอด แต่ป้ายแรกบอกเพียงว่า ให้ผู้คนบริจาคเงินเพียงเล็กน้อยลงในหมวก ส่วนป้ายที่สองบอกว่า พวกเขาสามารถมีความสุขในวันที่สวยงามได้แต่เด็กชายคนนี้ไม่สามารถมีความสุขกับสิ่งนั้นได้เพราะเขาตาบอดเราได้รับบทเรียนอย่างน้อยสองอย่างในเรื่องนี้

บทเรียนแรกคือ
ขอให้คุณรู้สึกพอใจในสิ่งที่คุณมีเพราะยังมีคนอื่นที่มีน้อยกว่าจงช่วยเหลือผู้อื่นเท่าทคุณที่สามารถจะช่วยได้

บทเรียนที่สองคือ

มีความคิดสร้างสรรค์ มีความคิดใหม่ๆ คิดแง่บวกแค่คิดต่างจากคนอื่น
และทุกอย่างย่อมมีสิ่งที่ดีกว่าอยู่เสมอ