โบราณสอน...น่าย้อนคิด

         คนโบราณท่านจึงมีคติสอนใจ เพื่อเป็นแนวทางในการประพฤติปฏิบัติตน หากใครทำตามก็จะมีความเจริญ รุ่งเรือง และเป็นมงคลแก่ตนเอง ดังที่พระท่านว่า  "ธัมโม หเว รักขติ ธัมมจารี " ธรรมย่อมรักษาผู้ปฏิบัติธรรม เช่น

         ... ลูกศิษย์สมภาร  ลูกหลานเจ้าวัด... 

           ลูกหลานผู้มีอำนาจห้ามแตะ ส่วนมากที่มีเรื่องกับชาวบ้าน  หรือสร้างความวุ่นวายในหมู่บ้านชุมชนมักจะเป็นลูกของผู้มีอำนาจในท้องถิ่นนั้น ๆ เสียส่วนใหญ่

        ..โคนไม่ถึงทราย ปลายไม่ถึงน้ำ   หรือ

         เวลากินเหมือนหมาลักสาร  เวลาทำงานเหมือหมาเลียน้ำร้อน..  

          คนทุกวันชอบความสุขสบาย งานหนักไม่เอา งานเบาไม่สู้ อยากรวยแต่ไม่อยากทำงาน อยากมีเงินเดือนสูง แต่ขี้เกียจเรียน สังคมไทย จึงนิยมเล่นหวย เล่นการพนัน เล่นพนันฟุตบอล กันมากเพราะได้เงินมาง่าย ๆ และใช้จ่ายง่ายสบายมือเช่นกัน

        ..ช่างกลึง พึ่งช่างชัก ช่างสลัก พึ่งช่างเขียน ช่างรู้ พึ่งช่างเรียน ช่างติเตียน ไม่พึ่งใคร.. 

          การทำงานทุกอย่าง จะต้องพึงพาอาศัยซึ่งกันและกัน จะต้องทำงานเป็นทีม แต่คนไทย ไม่นิยมทำงานเป็นทีม ชอบโชว์เดี่ยว ประเภทข้าฯมาคนเดียว แต่ถ้าทำความชั่วจะรวมทีมกันได้ดี เช่น ทีมดื่มเหล้า ทีมเล่นการพนัน และที่สุดทีมยกพวกตีกัน รวมกันได้ง่ายจริง ๆ  เหมือนกับช่างติ ไม่ต้องพึงใคร และก็มีมากเฃ่นกันในสังคมไทย...ไม่รู้จะบ่นให้ใครฟัง .!!!

         ... แม้จะเป็นคติโบราณ แต่หากนำมาย้อนคิดพินิจให้ดี คำโบราณก็มีคุณค่าเสมอ ...สำคัญอยู่ที่คนสมัยนี้จะเห็นคุณค่าอยู่หรือไม่...เป็นเรื่องน่าคิด