วันแรกที่ย่างก้าวสู่โรงเรียน 21 มิถุนายน 2519 ได้ลงลายมือชื่อทำหน้าที่ครู ได้พบคำประพันธ์ 1 บท ที่ทำให้จดจำและนำมาใช้จนทุกวันนี้ ใช้เป็นเครื่องเตือนใจในระหว่างสอน สอบถามคุณครูที่อยู่มาก่อนพอทราบว่า คนประพันธ์เป็นครูเก่าของผมเอง ผู้เขียนเป็นคุณครูสอนกลุ่ม สลน. ในสมัยนั้น
"สอนเขา เขาไม่รู้ อย่าขู่เขา
ว่าโง่เง่า ซึมเซอะ เคอะหนักหนา
ตัวของเรา ซิน่า จะโกรธา
ที่เจรจา ให้เขา ไม่เข้าใจ"
ขออุทิศความดีส่วนนี้แด่คุณครูทุกท่าน...ที่อยู่ขอให้มีความสุข ที่จากไปขออย่ามีทุกข์...สูสวรรค์
ค้นหาทุกอย่างในเว็บครูบ้านนอก :
