ควรทำ... ต้องทำ.... และ ทำก็ได้

เทคนิคจัดชีวิตพิชิตเครียด

คุณ แม่ผู้เป็นเจ้าของสูตรสอนผมไว้เพียงสั้น ๆ ในเช้าวันหนึ่งระหว่างผมกำลังนั่งฟังตารางธุรกิจพันล ้านที่ต้องทำในแต่ละวัน เป็นต้นว่า หยดยาเห็บให้หมา, จัดยาให้คุณพ่อและโปรยข้าวเลี้ยงนกหนูปูปลารอบบ้านรว มถึงรดน้ำให้ต้นไม้น้อยใหญ่ที่นอกชาน ขณะผมกำลังนั่งหน้าตื่นจัดเรียงลำดับของงานไม่ให้ลืม เสียก่อนเพราะงานส่งต้นฉบับก็อีกหลายอยู่นั้น คุณแม่ท่านก็ได้กรุณาแนะถึงเทคนิคจัดลำดับงานไม่ให้ร ู้สึกว่างานล้นมือเครียดจนเกินไป
เมื่อผมฟังแล้วในสมองกลวง ๆ ก็เกิดพุทธิปัญญาขึ้นมาทันทีและจำมาใช้อยู่จนถึงเดี๋ ยวนี้ จึงนึกถึงท่านผู้อ่านที่รักที่อยู่ในสังคมซับซ้อนนี้ ขึ้นมาจับใจว่าน่าจะเป็นประโยชน์กับท่านได้บ้าง ขนาด สมองลูกโป่งอย่างผมยังเข้าใจได้ก็เชื่อว่าท่านที่เป็ นผู้มีสมองระดับเลิศ อยู่แล้วก็ย่อมจะเข้าถึงได้ง่ายและได้ประโยชน์เต็มที ดีด้วย
ก่อนอื่นเลยนะครับขอให้ลืมคำว่า ไม่มีเวลา ไว้สักครู่ครับ เคล็ดสำคัญในการจัดชีวิตคือขอให้รู้ว่างานล้านแปดในโ ลกนี้ ไม่ว่าจะเป็นงานไฮเทคระดับสำรวจอวกาศชายขอบเนบิวลาไป จนถึงป้าข้างบ้านปรุงหอยจี่ขายนั้นล้วนแต่อยู่ในความ สำคัญ 3 ระดับเท่านั้นเองครับ นั่นคือ
1) ต้องทำ 2) ควรทำ 3) ทำก็ได้

ในส่วนของ “ต้องทำ (Must do)” เป็นเรื่องคอขาดบาดตายจริงคือถ้าไม่ทำอาจกลายเป็น must die ได้ เป็นต้นว่าการรักษาพยาบาลตัวเอง เรื่องสุขภาพหรือเรื่องความมั่นคงของสินทรัพย์กิจการ

ส่วนงานระดับ “ควรทำ (Should do)” ได้แก่การออกกำลังกาย การสังสรรค์เข้าสังคม การทำบุญกุศลต่อเพื่อนมนุษย์และการพยายามวางแผนชีวิต ล่วงหน้าเอาไว้แต่ไม่ต้องเคร่งมากจนเกินไป
สำหรับประการสุดท้ายคือ “ทำก็ได้ (Good to do)” ซึ่งมักเป็นงานที่เกิดจากความเกรงใจมากกว่า เช่น คุยโทรศัพท์กับเพื่อน ขับรถไปส่งเพื่อนที่บ้าน ไปดูหนังฟังเพลงหรือไปออกงานสังคมที่ไม่เต็มใจ เหล่านี้เป็นสิ่งที่ไม่ได้ทำให้เสียเวลาอย่างเดียวหา กแต่ทำให้เสียสุขภาพจิตด้วย

เพราะมันจะดึงเอาพลังชีวิตของท่านไปได้มากกว่าที่คิด คือแทนที่จะเหลือเนื้อสมองเอาไว้ทำในงานที่ “ต้องทำ” หรือ “ควรทำ” กลับต้องเจียดมาในส่วนที่ไม่จำเป็นมากเกินควรจนบางที ทำให้เสียโอกาสอันดีในชีวิตไปได้ทีเดียวครั

โดย นพ.กฤษดา ศิรามพุช /กรุงเทพธุรกิจ