เยี่ยมมัสยิด 300 ปี

มัสยิดตะโละมาเนาะเข้าไปลึกมัยครับ? ผช.วิจัยของผมถามขึ้นระหว่างขับรถกลับจากนราธิวาสครับ ถามอย่างนี้เลยต้องพาไปเยี่ยมเยือนสักหน่อยครับ ผมเองก็นานหลายปีแล้วครับที่ไม่ได้แวะไปเลย เลยเก็บภาพมัสยิดที่มีอายุยาวนาม 300 ปีครับ

พอดูป้ายชื่อที่หน้ามัสยิดก็จะพบว่า ไม่ใช่ชื่อ ตะโละมาเนาะครับ แต่ชื่อว่า มัสยิดวาดิลฮูเซ็น ด้านหน้าเป็นส่วนที่ต่อเติมมาใหม่ครับ ก่อนชมภายนอก เข้าไปข้างในกันก่อนครับ เพราะผมยังไม่ได้ละหมาด เลยต้องเข้าไปละหมาดก่อน ละหมาดเสร็จก็เก็บภาพไว้หน่อย

รอบที่แล้ว ผมมาเยี่ยม ผมรู้สึกเสียดายความเก่าแก่ครับ เนื่องจากการเดินสายไฟและการติดตั้งอุปกรณ์ต่างๆ มันทำลายคุณค่าไป แต่มารอบนี้ดูดีขึ้นเยอะครับ

ภาพนี้น่าสนใจนะครับ ดูดีๆ จะเห็นบันไดขึ้นไปบนหอคอยสำหรับการอาซาน บอกเวลาละหมาดครับ แต่สมัยนี้ไม่ต้องปีนบันไดแล้วครับ เพราะเครื่องขยายเสียงและลำโพงทำหน้าที่แทนไปเรียบร้อยแล้ว

ผมเดาเอาว่า ส่วนนี้คือส่วนดั่งเดิมของมัสยิดโบราณครับ ดูแล้วสวยสะดุดตาจริงๆ มัสยิดจะยกพื้นสูงนะครับ แล้วก็มีบันไดขึ้น

ผมว่าถัดจากบันไดมาทางขวามือของรูป น่าจะเป็นส่วนต่อเติมภายหลังครับ สังเกตุว่าแบบมันไม่เหมือนกัน (บอกก่อนนะครับว่า เดาเอง เพราะไม่มีเวลาอ่านรายละเอียดที่ติดไว้ด้านหน้า)

มุมนี้จากด้านหน้าครับ ออ. มีประกาศด้านหน้าครับว่า ไม่อนุญาตให้ต่างศาสนิกเข้าไปภายในมัสยิดครับ อันนี้อาจจะเป็นประกาศที่ค่อนข้างจะต่างจากมัสยิดโบราณอื่นๆ เช่น มัสยิดรายอปัตตานี ที่จะบังติกอ หรือมัสยิดกรือเซะครับ ซึ่งสองมัสยิดนั้นเข้าไปชมได้ครับ

ออ. ส่วนที่หน้าสนใจอีกอย่างหนึ่งของมัสยิดนี้คือ ซุ่มประตูรั้วของมัสยิดครับ ตั้งใจจะถ่าย สุดท้ายก็ไม่ได้ถ่ายครับ (ไม่มีเหตุผล ฮิฮิ)