ทุกท่านคะ ความสุขของเด็กคือความคิดของเรา ความคิดของเด็กคือความสุขของเรา เด็กไม่ใช่ผู้ใหญ่ตัวเล็กๆ เด็กไม่ใช่เครื่องมือสนองความต้องการของเรา เด็กไม่ใช่หุ่นยนต์ เด็กไม่ใช่ตุ๊กตา เด็กเป็นมนุษย์ มีชีวิตและ เด็กก็มีหัวใจ
หัวใจของเด็กมีสีเขียว สีแห่งชีวิตของความสดชื่น ความงอกงาม พร้อมที่จะเจริญเติบโตทั้งร่างกาย อารมณ์ จิตใจ สังคม สติปัญญามีคุณธรรม พ่อแม่และครูจะต้องเอื้ออาทรแก่ชีวิตของเขา ทะนุบำรุง ประคับประคองด้วยความรักความเข้าใจที่บริสุทธิ์ เขาอาจจะซุกซน ก้าวร้าว พูดปด ขี้เกียจ เซื่องซึม เก็บกด ขี้อาย ทั้งนี้จะต้องมีสาเหตุที่ทำให้เขาเป็น ครูและพ่อแม่ จะต้องร่วมกันแก้ไขด้วยใจที่เป็นธรรมอย่างแท้จริง
หัวใจของเด็กมีสีชมพู สีแห่งความหวังอันผุดผ่อง เขาจะก้าวไปข้างหน้าในขณะที่พ่อแม่เริ่มเหลียวหลังหาอดีต เมื่อเขาไม่ได้ดั่งใจเรา อย่าไปเกรี้ยวกราด ผิดหวัง ด่าว่า เยาะเย้ย เฆี่ยนตี เพราะเขามีหัวใจ เขาจะรู้สึกเจ็บปวด ว้าเหว่มีปมด้อย พ่อแม่และครูจะต้องเข้าใจ อย่าไปบังคับเขาให้เดินในทางที่เรากำหนด ให้เขามีอิสระทำเอง เลือกเอง เข้าใจเขา ป้องกัน ช่วยเหลือ แก้ไข ส่งเสริมเขาด้วยความรัก ความเอาใจใส่ตลอดเวลาด้วยความรัก ความจริงใจ
หัวใจของเขาจะมีสีดำ ถ้าหัวใจของครูและพ่อแม่มีสีดำ สีดำสีแห่งความห่างเหิน ทุกข์ระทม ไม่เข้าใจ สีแห่งความอยุติธรรม เกลียดชัง ทอดทิ้ง ทุกฝ่ายเอาแต่ใจ แล้วอะไรเล่าจะเกิดขึ้นกับชีวิตที่บริสุทธิ์นั้น
ค้นหาทุกอย่างในเว็บครูบ้านนอก :
