|
ความเซ็งชั่วขณะ
|
|
|
| ระดับแรกคือ ความเซ็งชั่วขณะ เพราะมีเวลาว่างมาก และไม่มีสิ่งถูกใจให้จับทำ เวลาคนอยู่ว่าง เขามักจะคิดฟุ้งซ่าน คิดหนักเข้าก็เกิดอาการเซ็งตัวเอง บางทีเวลาว่างนั้นเกิดขึ้นโดยสถานการณ์บังคับ เช่น ต้องรอรถเมล์ นานเป็นชั่วโมงสองชั่วโมง เราจะหยิบอะไรขึ้นมาทำระหว่างรอก็ไม่ได้ ยิ่งรอก็ยิ่งเซ็ง บางคนไม่ได้พิศวาสกับการนั่งใต้เพิงหมาแหงนกลางทุ่งสักหน่อย แต่ก็ต้องทนนั่งจับเจ่าอยู่ที่นั่นนับเป็นชั่วโมง เพราะฝนเทลงมาอย่างกะฟ้ารั่ว กลับบ้านก็ไม่ได้ ถ้าเราเจอสภาพนี้เข้าจะเซ็งขนาดไหน ? หรือบางรายตกไปอยู่ต่างถิ่นต่างแดน พบแต่คนแปลกหน้า ถ้าปรับตัวเข้ากับคนถิ่นนั้นไม่ได้ ก็มีแต่เซ็งกับเซ็ง ซึ่งข้อนี้คนไทยในต่างประเทศรู้ดี สองสามวันแรกในต่างแดนผ่านไปอย่างเชื่องช้า ความไม่คุ้นเคยกับสถานที่ และความไม่สันทัด ในภาษาต่างประเทศ บังคับให้ต้องนอนเฝ้าบ้านเขา ใช้เวลาส่วนใหญ่หมดไปกับการคิดถึงเมืองไทย และคนไทยที่แสนดี ช่วงนี้เป็นระยะที่โรคคิดถึงบ้านออกฤทธิ์ นี่เป็นสภาพที่พูดได้คำเดียวว่า "เซ็งระเบิด" |
วันที่ 22 พ.ค. 2552
Advertisement
 เปิดอ่าน 8,456 ครั้ง  เปิดอ่าน 8,488 ครั้ง  เปิดอ่าน 8,659 ครั้ง  เปิดอ่าน 8,452 ครั้ง  เปิดอ่าน 8,533 ครั้ง  เปิดอ่าน 8,642 ครั้ง  เปิดอ่าน 8,634 ครั้ง  เปิดอ่าน 8,532 ครั้ง  เปิดอ่าน 8,503 ครั้ง  เปิดอ่าน 8,648 ครั้ง  เปิดอ่าน 8,449 ครั้ง  เปิดอ่าน 8,509 ครั้ง  เปิดอ่าน 8,677 ครั้ง  เปิดอ่าน 8,855 ครั้ง  เปิดอ่าน 8,527 ครั้ง  เปิดอ่าน 8,485 ครั้ง
|

เปิดอ่าน 8,454 ☕ คลิกอ่านเลย |

เปิดอ่าน 8,586 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 8,571 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 8,624 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 8,476 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 8,538 ☕ คลิกอ่านเลย | 
เปิดอ่าน 8,476 ☕ คลิกอ่านเลย |
|
≡ เรื่องน่าอ่าน/สาระน่ารู้ ≡ 
เปิดอ่าน 21,640 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 34,633 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 5,151 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 18,700 ครั้ง | 
เปิดอ่าน 17,128 ครั้ง |
|
|