อ่านเจอในเน็ต มีสาระและให้แง่คิดดีมากๆ เลยเอามาแบ่งปันทุกท่านค่ะ...
นักพูด..ที่เป็นที่รู้จักกันดีท่านหนึ่ง..
ได้เริ่มหยุดการสัมมนาของเขา..
โดยการหยิบแบงค์ 1,000 ขึ้นมา
ในห้องที่มีผู้เข้าฟัง..ร่วม 200 ท่าน
แล้วเขาก็พูดว่า..
"ใครอยากได้แบงค์ 1,000 นี้บ้าง?"
มีมือ..ยกขึ้นเป็นจำนวนมาก
เขาจึงพูดต่อว่า..
"ฉันจะให้เงินแบงค์1,000 นี้..
แก่หนึ่งในพวกท่าน..
แต่ครั้งแรกนี้..ฉันจะทำอย่างนี้"
เขาเริ่มที่จะขยำๆ เงินนั้น
แล้วเขาก็ถามอีกว่า ..
"ใครจะยังต้องการมันอีก?"
ยังคงมีมือยกขึ้นอีก
"ดี" ..เขาตอบ
"แล้วถ้าฉันทำอย่างนี้ล่ะ"
และเขาก็ทิ้งมันลงที่พื้น..
เริ่มที่เหยียบย่ำมัน..ด้วยรองเท้าของเขา
แล้วเขาก็เก็บขึ้นมา
ขณะนี้..มันทั้งยับยู่ยี่และสกปรก
"ตอนนี้.. ใครยังต้องการมันอีก?"
ก็ยังคงมีคนยกมืออีก..
"เพื่อนๆ ..คุณได้เรียนรู้บทเรียน
ที่มีคุณค่ามากที่สุดบทหนึ่งแล้วว่า..
ไม่ว่าฉันจะทำอะไรกับเงิน ..
คุณก็ยังต้องการมันอยู่
เพราะว่า..
มันไม่ได้ลดคุณค่าในตัวมันลงเลย
มันก็ยังคงมีค่า1,000 บาทอยู่นั่นเอง
เหมือนกับหลายๆครั้ง..ในชีวิตของเรา
ที่ถูกทิ้ง.. ถูกเหยียบย่ำ ..
และถูกทำให้สกปรก..
โดยสิ่งที่เราตัดสินใจทำมัน
และสภาพแวดล้อมที่เราเจอ
ทำให้เรารู้สึกว่า..
คุณค่าของเรา--ลดน้อยลง
แต่ไม่ว่าอะไร..ที่ได้เกิดขึ้น
หรืออะไร..ที่จะเกิดขึ้น
คุณไม่เคยสูญเสีย--คุณค่าในตัวเอง
คุณเป็นคนพิเศษ..
อย่าลืมมันตลอดไป...
อย่านำความผิดหวัง..ของเมื่อวาน
มาบดบังความฝัน..ในวันพรุ่งนี้
คุณล่ะ ทำตัวเหมือนแบงค์ 1,000 หรือยัง? ถ้ายัง...ก็เริ่มทำเสียแต่วันนี้ เพราะการเริ่มต้นสิ่งดีๆ ไม่เคยสาย...จริงมะ
ขอเป็นกำลังใจให้คุณ
ครูตุ๋ม
ที่มาจากจันทร์เจ้าขาดอทคอม
ค้นหาทุกอย่างในเว็บครูบ้านนอก :
