ระหว่างคน 2 คน
ความรักไม่ใช่การวิ่ง 100 เมตร
ตอนเริ่มรักกันใหม่ๆ
ไม่ว่าใครก็มีเรี่ยวแรงที่จะทำทุกอย่างเพื่อความรักได้ทั้งนั้น
เสียสละได้ ยอมได้ ทุ่มเทได้ ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้ นอกจาก หายใจแทน
ซึ่งการที่เธอมีความรัก แล้วเป็นไปได้อย่างนี้ ก็ไม่ใช่ว่าไม่ดี
เพราะการทำสิ่งใดก็ตามเพื่อความรัก ด้วยหัวใจที่แท้จริง
สิ่งนั้นย่อมดีงาม และทำให้เกิดการเรียนรู้การรักคนอื่น
เพียงแต่ในขณะที่เธอเริ่มรักนั้น ก็ไม่อยากให้เธอลืมว่า...
ความรักไม่ใช้การวิ่ง 100 เมตร
ที่เธอจะวิ่งออกตัวจากจุดสตาร์ทอย่างรวดเร็ว
มีพลังเท่าไหร่ มีเรี่ยวแรงเท่าไหร่ ก็ใส่ไปเต็มที่
แต่...ความรักคือการวิ่งมาราธอน
ที่เธอต้องวิ่งอีกยาวนาน
หัวใจของความรักคือความสม่ำเสมอในการเอาใจใส่ ดูแลซึ่งกันและกัน
ไม่ใช่ทำทุกอย่างให้ดีแค่วันนี้วันเดียว
แต่ในทุกๆ วันต่อจากนี้ เธอต้องทุ่มเทเพื่อความรักได้ รักจึงจะมีอยู่กับเธอ
ฉะนั้นถ้าเธอทำทุกอย่าง อย่างรีบร้อนไปหมดในระยะเริ่มต้น
มันก็เสี่ยงที่เธอจะเหนื่อยเร็ว หมดแรง และไปต่อไม่ไหว
ทั้งที่ยังวิ่งได้ไม่ถึงห้าสิบเมตรซะด้วยซ้ำ

:ความรักที่แท้จริง : ถ้าเธอมั่นใจในความรู้สึกนี้มากพอกับใครสักคน
:ตัวจริงของกัน : ถ้าเธอมั่นใจในคำนี้มากพอกับใครสักคน
ลองปล่อยให้ความรัก...วิ่งไปบนเส้นทางแบบช้าๆ
ค่อยๆ ทำความรู้จัก ค่อยๆ เรียนรู้ในนิสัยใจคอของเขา
และเปิดโอกาสให้เขาได้เรียนรู้ชีวิตของเธอด้วย
ค่อยๆ ปรับในสิ่งที่แตกต่าง ค่อยๆ วิ่งคู่กันไป
บางช่วง...ก็จับมือกันบ้าง บางช่วง...ก็อาจปล่อยมือกันบ้าง...ด้วยความไว้ใจ
และในตอนที่เหนื่อยล้า ก็ช่วยกันประคับประคองด้วยการเป็นกำลังใจให้
แล้ววันหนึ่ง...คนสองคนก็จะวิ่งไปถึงเส้นชัยพร้อมกัน
โดยไม่ทิ้งอีกคนให้ล้มลงอยู่ข้างหลังเพียงคนเดียว

เมื่อรักใครควรสอนหัวใจ ไม่ให้คาดหวัง
อาจจะดูเป็นเรื่องธรรมดาๆ ที่เมื่อเรารักใครสักคนแล้ว เราก็ย่อมต้องการให้เขารักเราตอบ
แต่มันคงกลายเป็นความทุกข์ ความกระวนกระวายใจ ความร้อนรน
ถ้าความต้องการของเรานั้นได้ลุกลามไปเป็น ค ว า ม ค า ด ห วั ง ความคาดหวังที่ว่า...

เมื่อฉันโทรหาเธอในตอนเช้าแล้ว เธอก็ควรจะโทรหาฉันก่อนนอน ตอนคบกันแรกๆ
เธอมารับมาส่งฉันถึงบ้าน ต่อๆ ไปเธอก็ควรจะทำแบบนั้นทุกวัน
เมื่อไปดูหนังด้วยกัน เธอเคยจ่ายค่าตั๋วให้ เคยเลี้ยงข้าว เลี้ยงไอศกรีม
ซึ่งมันก็ควรจะเป็นแบบนี้ตลอดไป
ถ้ารถเมล์แน่น เธอก็ควรจะเรียกแท็กซี่ให้ฉันได้นั่งสบายๆ
และถ้าฉันมีรายงาน เธอก็ควรจะช่วยฉันทำ ก็ทีฉัน ยังช่วยเธอเลยนี้ !!!

นี่แหละที่เรียกว่า ค ว า ม ค า ด ห วั ง คาดหวังว่าเขาจะต้องทำอย่างนั้นอย่างนี้เพื่อเรา
และเมื่อใดก็ตามที่เราไม่ได้อย่างที่หวัง เราก็จะรู้สึกเศร้า เป็นทุกข์ ไม่เข้าใจ
และอาจพาลคิดไปว่าไม่มีอะไรเหมือนเดิมอีกแล้ว ทั้งๆ ที่อาจจะยังไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเลย
แต่ที่เขามาส่งเราที่บ้านไม่ได้ ก็เพราะว่าแม่เขาบอกให้รีบกลับบ้าน หรือที่ไม่สามารถเลี้ยงข้าว
เลี้ยงไอศกรีมเราได้เหมือนเดิม ก็เพราะเขาอาจโดนตัดค่าขนม หรือกำลังเก็บเงินซื้ออะไรบางอย่าง
พยายามอย่าพูดคำว่าต้องกับคนที่เรารัก
เพราะเมื่อใดก็ตามที่เราออกคำสั่ง ก็จะเหมือนเราเป็นเจ้านายของเขา ไม่ใช่เป็นคนรักของเขา
เรามาพยายามทำความรักของเราให้ดีที่สุดทุกวันไปพร้อมๆ กันนะ
ความผูกพันสอนให้ฉันเป็นห่วงเธอ