ความซื่อสัตย์เริ่มที่ครอบครัว

           ข้าพเจ้าเคยได้ยินบทเพลง ๆ หนึ่ง  ที่คุณพ่อท่านเคยร้องขึ้นมาเปรย ๆในยามที่ท่านครุ่นคิด ว่า “ ความซื่อสัตย์  เป็นสมบัติของผู้ดี  ลองดูซีทุกคนก็มีหัวใจ  เกิดเป็นคนถ้าหากไม่เกรงใจใคร  คนนั้นไซร้ไร้คุณธรรมประจำใจ”  โดยคุณพ่อบอกว่าท่านชอบมาก  คุณครูเคยสอนให้ร้องในสมัยที่ท่านเรียนอยู่ในชั้นประถมศึกษา  ท่านจำได้ดีมาจนทุกวันนี้  ท่านบอกว่าท่านจำไว้เพื่อสอนลูกหลานของท่านให้เป็นคนดี 

 ความซื่อสัตย์คืออะไร

         คำว่าซื่อสัตย์  มีความหมายตามพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2526 ว่า
“ซื่อตรงและจริงใจ หรือ ไม่คิดคดทรยศ  หรือ ไม่คดโกงและไม่หลอกลวง”

 ครอบครัวต้องทำอย่างไร

           หน้าที่หรือความรับผิดชอบของครอบครัว   ที่จะต้องร่วมกันสร้างความซื่อสัตย์ให้เกิด เป็นรูปธรรมขึ้นคือการสร้างจิตสำนึกขึ้นในตัวของบุคคลในครัวครัว โดยเริ่มที่ตนเองก่อน  โดยการทำตนเป็นคนซื้อสัตย์ต้นแบบ  ผู้เป็นหัวหน้าครอบครัว  ต้องทำตนเป็นต้นแบบหรือเป็นแม่พิมพ์ แห่งความซื่อสัตย์ต่อภรรยา  ต้นแบบแม่พิมพ์ของลูก ๆ ในขณะเดียวกัน   ผู้คนในครอบครัวต้องร่วมกันแสดงพลังแห่งการสนองตอบ  บนพื้นฐานแห่งจิตสำนึกขึ้นมา
 นั่นคือการแสดงออกบนวิถีแห่งความซื้อสัตย์ต่อกันในทุกกรณี  จริงใจต่อพฤติกรรมที่แสดงออกต่อกัน บนพื้นฐานแห่งการรับผิดชอบต่อสังคมส่วนรวม  ในเมื่อแต่ละครอบครัวสร้างจิตสำนึกของความซื่อสัตย์ให้เกิดขึ้นในจิตใจที่บริสุทธิ์แล้ว  จิตสำนึกแห่งความซื่อสัตย์ย่อมต่อยอดออกไปสู่สังคมที่กว้างใหญ่ได้โดยมิต้องสงสัย   เพราะจิตสำนึกนั้นได้ฝังลึกลงไปในจิตใจของผู้คนในแต่ละครอบครัวแล้ว

           สุดท้ายนี้  ข้าพเจ้าขออนุญาตนำเอาบทกลอนสอนใจอีกบทหนึ่ง ซึ่งท่านอาจารย์ บัวกันต์  วิลามาศ 
ศิลปินดีเด่น สาขาวรรณศิลป์  ของสภาวัฒนธรรมจังหวัดศรีสะเกษ  ได้ประพันธ์ไว้ว่า

ซื่อสัตย์คือสัตย์ซื่อ  
ต้องยึดถือเป็นต้นหน
ซื่อสัตย์เกิดที่ตน   
ในทุกคนจึงต้องมี

ซื่อสัตย์เริ่มที่บ้าน  
ร่วมประสานเพื่อศักดิ์ศรี
ซื่อสัตย์คือความดี  
บ้านเมืองนี้จะร่มเย็น

ซื่อสัตย์จะเกิดก่อ            
 ผลิแตกหน่อมาให้เห็น
ซื่อสัตย์ทำให้เป็น  
อย่าทำเล่นจะเสียงาน

ซื่อสัตย์เถิดพี่น้อง  
ไทยทั้งผองร่วมประสาน
ซื่อสัตย์เริ่มที่บ้าน  
แผ่กิ่งก้านสร้างสังคม.