|
เสือชอบเลี้ยงแพะ เพราะ มีใจแค่แมว จึงจับได้แต่หนู
.
“ ก็หนูเป็นผู้จุดดอกไม้ จนเป็นไฟไหม้บ้าน ถ้าไม่จับหนู แล้วจะไปจับแพะที่ไหนอีก ??..”
ก็ไม่มีกลิ่น อื่น นอกจากกลิ่นหนูเท่านั้นคนเผาบ้านจึงต้องเป็นหนูเท่านั้น (ต้องห่อกลิ่นยาไปจ่อที่จมูก คงได้กลิ่น)
.
แล้วแมวไปไหน
.
แมวไม่ว่าง แมวไปขายยาที่ ร้านดรั๊กสโตร์
.
แมวไปขายยา........................เป็นเภสัชฯ.................??????????? ขายยา...!!!
.
แมวเป็นญาติ กะเสือไม่ใช่หรือ
ใช่..เอ๊ย...! ไม่ใช่ เสือมีความสง่างาม จะมีญาติเป็นแมวได้อย่างไร
แล้วแมวมันชื่ออะไร..
.
“สันติฆ่าฝับ ”
เออ..........จำเริญ
 
ถ้าไม่มีเทปม้วนอยู่ในมือคนอื่น นะ
จะมีเสือหลายใจ
ใจแมว+ใจแพะ
.
เมืองใคร....มีแพะตายเป็นเบือ
แพะรับบาป
“แพะรับบาป” พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒ ได้อธิบายว่า เป็นสำนวน ซึ่งหมายถึงคนที่รับเคราะห์กรรมแทนผู้อื่นที่ทำกรรมนั้น ส่วนที่มาของสำนวนนี้ พจนานุกรมศัพท์ศาสนาสากล ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พิมพ์ครั้งที่ ๒ (แก้ไขเพิ่มเติม) ได้ระบุไว้ ดังนี้
ที่มาของคำว่า แพะรับบาป นี้ ปรากฏในคัมภีร์ภาคพันธสัญญาเดิม ซึ่งเป็นคัมภีร์ของชาวอิสราเอลผู้มีภูมิหลังเป็นผู้มีอาชีพเลี้ยงแพะ เลี้ยงแกะ แพะรับบาปเป็นพิธีปฏิบัติในวันลบบาปประจำปีของชาวอิสราเอล ซึ่งเริ่มต้นด้วยปุโรหิตถวายวัวเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปของตนเองและครอบครัว เมื่อเสร็จพิธีแล้ว ปุโรหิตจะนำแพะ ๒ ตัวไปถวายพระเป็นเจ้าที่ประตูเต็นท์นัดพบ และจับสลากเลือกแพะ ๒ ตัวนั้น
สลากที่ ๑ เป็นสลากสำหรับแพะที่ถวายพระเป็นเจ้า อีกสลากหนึ่งเป็นสลากสำหรับแพะรับบาป หากสลากแรกตกแก่แพะตัวใด แพะตัวนั้นจะถูกฆ่าและถวายเป็นเครื่องบูชาเพื่อไถ่บาปของประชาชน เรียกว่า “แพะรับบาป”
ส่วนสลากที่ ๒ หากตกแก่แพะตัวใด แพะตัวนั้นเรียกว่า “แพะรับบาป” ซึ่งปุโรหิตจะถวายพระเป็นเจ้าทั้งยังมีชีวิตอยู่ แล้วใช้ทำพิธีลบบาปของประชาชน โดยยกบาปให้ตกที่แพะตัวนั้น เสร็จแล้วก็จะปล่อยแพะตัวนั้นให้นำบาปเข้าไปในป่าลึกจนแพะและบาปไม่สามารถกลับมาอีก
ส่วนในศาสนาฮินดู เซอร์มอเนียร์ วิล เลียมส์ สันนิษฐานว่า การฆ่ามนุษย์บูชายัญคงไม่เป็นที่ถูกอัธยาศัยพื้นฐานของพวกอารยัน คัมภีร์ พราหมณะจึงอธิบายว่าเทวดาฆ่ามนุษย์ ส่วนที่เหมาะสมจะใช้บูชายัญก็ออกไปจากมนุษย์เข้าสู่ร่างม้า ม้าจึงกลายเป็นสัตว์ที่เหมาะสมจะใช้บูชายัญ เมื่อฆ่าม้า ส่วนที่เหมาะสมจะใช้บูชาก็ออกจากม้าไปเข้าร่างโค เมื่อฆ่าโค ส่วนที่เหมาะสมจะใช้บูชาก็ออกจากโคไปสู่แกะ จากแกะไปแพะ ส่วนที่เหมาะสมจะใช้บูชา คงอยู่ในตัวแพะนานที่สุด แพะจึงกลายเป็นสัตว์ที่เหมาะสมที่สุดสำหรับใช้ฆ่าบูชายัญ
สำรวย นักการเรียน
ที่มา : http://www.dailynews.co.th/
|
ค้นหาทุกอย่างในเว็บครูบ้านนอก :
