พ่อ : รู้มั้ยลูก...ทำไมน้ำตกถึงสวย...  
ลูก : ก็เพราะมันเป็นน้ำตกไงคะพ่อ...  

  
 พ่อ : ไม่ใช่หรอกลูก...    
 …ที่น้ำตกสวยน่ะ...   …เพราะน้ำตกไม่ยอมเก็บน้ำไว้ในชั้นของตัวเองต่างหาก...  
ลูก : หมายความว่าไงคะพ่อ...  
พ่อ : ลูกสังเกตไหมล่ะว่า...  

   
…เวลาน้ำตกตกลงมาจากชั้นหนึ่งแล้ว...    
 …น้ำนั้นก็จะถูกส่งต่อลงไปอีกชั้นหนึ่งทันที..  
  …เพราะวิธีนี้ที่น้ำตก...ไม่เห็นแก่ตัว...  
  …แต่ยอมส่งน้ำที่ตกมาจากชั้นอื่น..แล้วส่งต่อกันไปเรื่อย ๆ อย่างนี้..  
  …น้ำตก..ถึงสวย...    
…และน้ำตก..จึงยังคงเป็นน้ำตก...ที่มีเสน่ห์..ไงละ  

  ข้อคิดจากเรื่องนี้...  
อย่าลืมน่ะลูก...    
ถ้าลูกอยากให้ตัวเองเป็นคนที่น่ารัก...    
ลูกควรจะเป็นอย่างน้ำตก..    
หากมีสิ่งดี ๆ ตกมาถึงตัวลูก...    
อย่าเก็บสิ่งดี ๆ นั้นไว้..คนเดียว..    
ลูกต้องเรียนรู้ที่จะ...แบ่งปัน...ออกไปให้มากที่สุด    
มีก็แต่คนที่ "ให้" ออกไปเท่านั้นแหละ...ลูก..  
จึงจะเป็นคนที่ "ได้รับ" อย่างแท้จริง...  
  จากธรรมะสวัสดี
 

 ขอบคุณhttp://blog.eduzones.com/forwardmail/28626

........................